„DIAS” ponad prawem

DIAS” NIE RESPEKTUJE WYROKU WSA

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (DIAS)
  1. Trudno jest stwierdzić, czy stawianie się przez ten organ administracyjny ponad prawem nie respektując wyroku Sądu, jest zjawiskiem incydentalnym, czy też powszechnie stosowaną praktyką. Tak czy inaczej w sprawie o której już pisałem w artykule Kolejna historia doszło właśnie do takiej sytuacji.
  2. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oddz./Częstochowa, na podstawie art. 233 & 1 Pkt. 1 O p, jako II instancja wydał dnia 29 sierpnia 2019 r. Decyzję nr. 2401-IOD4_4103.18.2019.37/20 w której utrzymał w mocy wydaną Decyzję organu I instancji, czyli Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach z dnia 03 kwietnia 2017 r.
  3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 11 luty 2020 r. na podstawie art. 145 & 1 pkt. 1 lit. a i c p p s a, uchylił wydaną w dniu 29 sierpnia 2019 roku przez DIAS Decyzję nr. 2401-IOD4_4103.18.2019.37/20. Jednocześnie zasądzając na rzecz skarżącej kwotę […] tytułem zwrotu kosztów postępowania.
  4. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oddz./Częstochowa, wydaje kolejną Decyzję w dniu 30 września 2020 r. na podstawie art. 233 & 2 O p, Decyzja nr. 2401-IOD01.4103.81.2020.4/20, w której uchyla w całości Decyzję I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
  5. Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach, wydaje Postanowienie 338000-CKK1-1.4103.36.2020.SZD.77 o prowadzenie kontroli w spółce wskazując termin jej zakończenia na 23 stycznia 2021 r. wraz z Upoważnieniem do prowadzenia postępowania kontrolnego dwóch pracownic, które brały udział od początku. 30 grudnia 2020 r Naczelnik ten wydaje kolejne Postanowienie w którym przedstawia nowy termin zakończenia terminu tj. 23 marca 2021 r. zgodnie z tym, iż termin dwóch miesięcy został określony w art. 139 & 1 O p w zw. z art. 140 & 1 O p, który to artykuł zobowiązuje organ do powiadomienia strony wraz z podaniem przyczyny. Wskazaną przyczyną jest analiza materiału dowodowego oraz wprowadzenie dowodów zgromadzonych w innych postępowaniach prowadzonych m.in. przez ten organ.
  6. Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach, w dniu 18 stycznia 2021 r. wydaje kolejne trzecie Postanowienie 338000-CKK.1-1.4103.36.2020.KAAG.84, w którym postanawia włączyć do akt postępowania kontrolnego prowadzonego wobec spółki Luxona, wydane Decyzje przez Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach. Czyli przez ten sam organ i co ważne zostały wydane w kwietniu 2018 r. oraz marcu 2019 r., przypomnę, że kontrola obejmuje III kwartał 2014 r. mało tego brak jakiegokolwiek powiązania między firmą której dotyczą te decyzję a spółką Luxona. Należy pamiętać, że wydając pierwszą decyzję naliczono zobowiązanie podatkowe, które wynikało z świadczenia usługi na rzecz podmiotu, który Swoją siedzibę posiadał w kraju trzecim i w związku z tym usługa ta nie podlegała podatkowi VAT, jednak organ ten uznał, że faktury wystawione przez spółkę były fikcyjne co było podstawą naliczenia zobowiązania, jednak WSA w Gliwicach uchylił tą decyzję wskazując naruszenie prawa materialnego. Wskazane decyzje nie dotyczą podmiotu, który był zleceniodawcą usługi, lecz podmiotu z siedzibą na terenie Polski. Trzecim dowodem, który został włączony to pismo Prokuratury Regionalnej w Katowicach z dnia 21 grudnia 2020 r. która to Prokuratura jest organem zlecającym kontrolę w spółce 16 października 2014 r.
  7. W uzasadnieniu Naczelnik wskazuje na ścisły związek tego materiału z postępowaniem kontrolnym. Jednocześnie wskazuje na ochronę ze względu na interes osób trzecich w związku z art. 179 & 1 O p w brzmieniu „Przepisów art. 178 udostępnianie stronie akt sprawy, nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Przedłuża się kontrola, która trwa sześć i pół roku, jako konieczność przedłużenia wskazuje się na załączenie materiału, który w ocenie spółki nie ma związku, nadto organ nie zamierza udostępnić załączonego materiału powołując się na artykuł, który nie wskazuje na interes osób trzecich, lecz na interes publiczny. Nie zdając Sobie sprawy, że takie działanie organu jest naganne ze względu właśnie na interes publiczny, gdyż jako funkcjonariusz w związku z naruszeniem prawa działa na szkodę Skarbu Państwa.

PODSTAWY PRAWNE

Przywołane podstawy z decyzji i wyroku
  1. Art. 233 & 1 Pkt. 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2019 r, poz. 900 z późn.zm.) w brzmieniu „Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo” dotyczy 1 Decyzji
  2. Art. 145 & 1 Pkt. 1 lit. a i c Prawa o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. 2019.2325) w brzmieniu „Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,  inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;” dotyczy Wyroku Sądu
  3. Art. 233 & 2 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2020 r, poz. 1325 z późn.zm.) w brzmieniu „Rodzaje rozstrzygnięć organu odwoławczego w postępowaniu podatkowym; Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.” dotyczy 2 Decyzji

OCENA WŁASNA

Analiza wskazanych podstaw
  1. Zacznę od podstawy wskazanej w 1 Decyzji przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oddz./Częstochowa. Zgodnie z tym co mówi przywołany art. 233 & 1 Pkt. 1 faktycznie jest on podstawą do wydania przez organ II instancji decyzji, która utrzymuje w mocy wydaną decyzję w I instancji. W związku z tym nie kwestionowano tej podstawy w złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
  2. Następnie WSA w Gliwicach rozpoznając skargę ws. wydanej decyzji wskazał podstawę z art. 145 & 1 Pkt. 1 lit. a i c, zgodnie z którym uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując naruszenie prawa materialnego, oraz naruszenie przepisów mających wpływ na wynik sprawy tj. na decyzję.
  3. Jak możemy zobaczyć z treści tego artykułu w żaden sposób nie wynika, że decyzja została uchylona do ponownego rozpatrzenia. Owszem znajduje się w art. 145 & 1 Pkt. 1 taka możliwość, by uchylić decyzję do wznowienia postępowania administracyjnego, jednak mówi o tym litera b „naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego” przywołanego artykułu. Sąd wydając wyrok musiał jednak uznać, że decyzja została wydana z takim naruszeniem prawa materialnego, czy też innych przepisów, że nie można uchylić decyzji do wznowienia postępowania administracyjnego. Dlatego podając podstawę pominął literę b z wskazanego artykułu.
  4. W związku z tym, że strony biorące udział w tym postępowaniu tj. Spółka, która złożyła skargę oraz wydający zaskarżoną decyzję DIAS nie złożyły odwołania od wyroku Sądu, wyrok ten stał się prawomocny. Dlaczego wobec tego w dniu 30 września 2020 roku DIAS wydaje kolejną decyzję wskazując jako podstawę art. 233 & 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jako organ II instancji ma faktycznie prawo do uchylenia wydanej decyzji w I instancji i przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
  5. Tylko będąc laikiem prawa uważam, że dotyczy to sytuacji, kiedy to organ II instancji podejmuje Swoją decyzję co do decyzji I instancji. W związku z tym ten artykuł pozwalał, na wydanie decyzji uchylającej do ponownego rozpatrzenia. Jednak ta podstawa została wyrokiem Sądu wyeliminowana poprzez uchylenie decyzji a nie uchylenie do ponownego rozpatrzenia. Jaki z tego płynie wniosek? Wydanie drugiej decyzji przez DIAS, jest wbrew wydanemu wyrokowi przez Sąd, jest to za tym próba uchylenia się od wykonania wyroku wydanego przez Sąd.
  6. Taką sytuację należy rozumieć w sposób jednoznaczny, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oddz./Częstochowa stawia się ponad obowiązującym prawem i wyrokiem Sądu. Innymi słowy zachodzi prawdopodobieństwo przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego o czym mówi art. 231 kk.
Cel takiego działania
  1. Ponieważ nie sądzę, że taka sytuacja może wynikać z nieświadomie podjętych decyzji tego organu, które można by uznać za pewne pomyłki nie mające większego znaczenia dla Spółki, której to decyzje dotyczą. Dlatego, zastanawiam się co jest celem takiego działania, tutaj dla czytelników nie znających całości sprawy mogę polecić artykuł pt. „Kontrola skarbowa” , z treści którego można wywnioskować jaki jest cel, dla osiągnięcia, którego organ DIAS stawia się ponad prawem. W moim przekonaniu jest nie tylko jeden cel, chociaż myślę, że jeden jest szczególny, zacznę może od najmniej dla ważnego dla organów państwowych, a mianowicie:
  2. Z całą pewnością można odrzucić, że celem nie jest zobowiązanie podatkowe, mając na uwadze naliczoną kwotę 806 zł.
  3. Przedłużenie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego – w tym celu organ I instancji postawił zarzuty z Kodeks Karny – Skarbowy byłej Prezes zarządu spółki. Wydany przez WSA w Gliwicach Wyrok a w szczególności jego merytoryczne uzasadnienie jest podstawą do ich uchylenia, co może być mało istotne dla organów skarbowych, jednak ważne dla osoby, której postawiono zarzuty.
  4. Kolejnym celem, którym kieruje się wydający decyzję, może być fakt, związany z tym, że byłej Prezes zarządu spółki w okresie objętym tak w decyzjach jak i wyroku postawiono dwa razy takie same zarzuty z Kodeks Karny – Skarbowy, co już samo to jest naruszeniem prawa, a wydany Wyrok o którym mowa podważa słuszność tych zarzutów a tym samym wskazuje na brak podstaw prawnych do ich postawienia.
  5. Trzeci cel może mieć związek z tym, że wydane Decyzje przez DIAS, dotyczą prowadzonej kontroli w spółce a która to kontrola została wszczęta na wniosek Prokuratury Okręgowej w Katowicach w zw. z prowadzonym postępowaniem pod sygn. akt. VI Ds. 81/13 a obecnie postępowanie jest prowadzone przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach pod sygn. akt. RP I Ds. 2.2016, gdzie w lutym 2019 roku pierwszy raz usłyszała te same zarzuty była Prezes zarządu.
  6. Najbardziej jednak prawdopodobny jest cel o którym teraz napiszę. Jak wyżej wykazałem wydany Wyrok przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylając Decyzję DIAS ma wpływ nie tylko w uchylenie tej decyzji. Sąd wskazując za podstawę uchylenia wskazał na naruszenie prawa materialnego i innych przepisów jednocześnie uznając brak możliwości uchylenia i ponownego rozpatrzenia przez organ wydający decyzję. Również merytoryczne uzasadnienie Wyroku nie budzi wątpliwości, że przekłada się on również na obalenie postawionych zarzutów, w prowadzonym od siedmiu lat postępowaniu przez Prokuraturę, co doprowadziło by do zniweczenia całego postępowania. Co w tej sytuacji naraziło by nie tylko organ prowadzący to postępowanie, ale również organ nadrzędny tj. Prokuraturę Krajową oraz Prokuraturę Generalną na poniesienie odpowiedzialności.
  7. Pamiętać również należy, że to nie jedyny problem, który jest związany z tą sprawą a o którym można przeczytać w artykule pt. „PR w Katowicach”. Moim zdaniem jest to najbardziej prawdopodobny i możliwy cel, którym kieruje się w Swoich działaniach DIAS. Na marginesie dodam, że nie jest to jedyny przypadek w którym wydał dwie decyzje do jednego zagadnienia. W drugim przypadku Skarga złożona do WSA w Gliwicach została rozpatrzona negatywnie oddalając skargę.

Rating: 1 out of 4.