Kolejne kroki

POSZUKUJĄC SPRAWIEDLIWOŚCI

Złożyć donos na swój kraj, to nie jest rzecz przyjemna
  1. Nadszedł czas na podejmowanie kolejnych kroków w poszukiwaniu sprawiedliwości. Muszę przyznać, że obecnie podejmowanie decyzji co do kolejnych kroków nie należą do łatwych a nawet przyznam, że są trudnymi decyzjami. W szczególności dla osoby będącej patriotą, jednak po ponad dziesięciu latach walki z bezprawiem jakie jest w Polsce, co było przyczyną do opuszczenia Ojczyzny. Jednak Polski wymiar sprawiedliwości zdecydował się na dalsze niszczenie nie tylko mojego życia, ale również bliskich mi osób.
  2. Wykorzystując w tym celu organy Państwa w którym obecnie od paru lat mieszkamy i prowadzimy działalność jako współwłaściciele spółek mających siedziby w kraju gdzie mamy tymczasowy pobyt do tego stopnia, że jedna z osób tego organu dopuściła się naruszenia prawa tego kraju jak i prawa Unii Europejskiej co potwierdził Trybunał Konstytucyjny wydając orzeczenie w sprawie Naszej skargi. W konsekwencji osoba ta została zwolniona z Prokuratury.
  3. Zgodnie z wspomnianym orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego Prokuratura tego kraju złożyła wniosek do Polskiej Prokuratury o zwrot środków finansowych, które zostały jej przekazane z rachunków Naszej spółki w sposób naruszający prawo. Strona Polska jednak milczy w związku z tym nie pozostawia Nam innej możliwości niż składanie skarg do Komisji Europejskiej ds. Sprawiedliwości.
  4. Od czasu wydania przez Czeski Trybunał Konstytucyjny orzeczenia o bezprawnym przekazaniu środków finansowych do Polskiej Prokuratury, zostały wysłane przez Czeską Prokuraturę cztery wnioski o zwrot środków finansowych. Jednak strona Polska nie reaguje w żaden sposób, po prostu milczy.

UZUPEŁNIENIE SKARGI ZŁOŻONE

Uzupełnienie skargi
  1. Uzupełnienie skargi dotyczącej naruszenia prawa UE przez państwo członkowskie, która została dziś wysłana na skrzynkę e-mail Komisji Europejskiej, Dział C 1 ds. Sprawiedliwości i Polityki dotyczącej praworządności. Istotą tego suplementu skargi do Komisji Europejskiej o naruszenie prawa Unii Europejskiej przez Rzeczpospolitą Polską jest nieprzestrzeganie przepisów Art. 159 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości nr Dz.U. 2016 poz. 508, z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie wewnętrznego funkcjonowania wspólnych jednostek organizacyjnych polskiej prokuratury w postępowaniu karnym (decyzja ramowa Rady 2003/577 / SVV z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie wykonywania w Unii Europejskiej postanowień o zabezpieczeniu mienia lub dowodów).
  2. Zwracamy się do Komisji Europejskiej, w Twoim imieniu, o wszczęcie postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z niewypełnieniem przez państwo Rzeczypospolitej Polskiej obowiązku wynikającego z prawa Unii Europejskiej. Zgodnie z naszą oceną prawną i oceną prawną czeskiego Trybunału Konstytucyjnego niedopuszczalne jest stosowanie przez Rzeczpospolitą Polską przepisów dotyczących przekazywania dowodów do faktycznej konfiskaty mienia osób z innych państw członkowskich.
  3. W skardze intensywnie dyskutujemy na temat naszego ostatniego udanego postępowania przed czeskim trybunałem konstytucyjnym. Szczegółowe informacje można znaleźć w załączniku do skargi. Załączyłem przetłumaczoną translatorem treść skargi.

ODNOŚNIE DZIAŁAŃ POLSKIEGO MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

Takie działania usprawiedliwiają złożenie skargi
  1. W dniu 24 lipca 2020 r. w mediach pojawił się artykuł z którego wynika, że Polskie Ministerstwo Sprawiedliwości na czele z Ministrem Zbigniewem Ziobro przygotowuje projekt ustawy, który pozwoli na przejęcie majątków nawet od osób, które w sposób legalny tego majątku się dorobiły. Nowe przepisy o konfiskacie prewencyjnej umożliwią prokuratorom przejmowanie ich majątków bez prawomocnego wyroku.
  2. Zamieszczam link „Prokurator będzie mógł zająć majątek. Również uczciwej osobie„.
  3. W dniu wczorajszym odniosłem się do tej informacji na twitter.com
  4. Miałem właśnie na myśli tą sytuację o której piszę ten artykuł, gdyż złożona skarga dotyczy właśnie na dzień dzisiejszy bezprawnego przejęcia majątku przez Państwo Polskie, majątku należącego do spółek z siedzibą oraz prowadzoną działalnością na terenie innego kraju Unii Europejskiej dokładniej w Republice Czeskiej. A wprowadzane przepisy mają to prawnie zalegalizować.
  5. Jeszcze jeden artykuł na temat konfiskaty majątku „Konfiskata Prewencyjna

JEST ODPOWIEDŹ KOMISJI EUROPEJSKIEJ

Ocena Kancelarii Prawnej
  1. Zawiadomienie Komisji Europejskiej sygn. JUST.C1 / KS / TG ​​/ 6134098, w którym Komisja Europejska stwierdza, że ​​zamknęła postępowanie reklamacyjne przeciwko Państwu RP.
  2. W swoim komunikacie zamykającym procedurę reklamacyjną Komisja Europejska argumentuje, że nie ma uprawnień do interweniowania w określonych sprawach na rzecz jednej ze stron. Przede wszystkim jednak stwierdza, że ​​od czasu rzekomej ingerencji w Twoje prawa, nastąpiła zmiana w prawie europejskim w tej sprawie. Przestrzegana będzie nowa dyrektywa dotycząca europejskiego nakazu dochodzeniowego, która już de facto zakłada możliwość wstępnego rozporządzania mieniem osób, wobec których toczy się postępowanie karne.
  3. W związku z tym z punktu widzenia obowiązującej wówczas i obowiązującej (2016 r.) Regulacji, zgodnie z naszą oceną prawną, zostały naruszone Twoje prawa gwarantowane przez prawo Unii Europejskiej. Od tego czasu jednak zmieniło się prawo i zgodnie z nową dyrektywą EIO taka procedura (transfer środków za granicę) jest już prawdopodobnie dopuszczalna.
  4. Uczucie. Od Komisji Europejskiej do END: „Organ wydający może zdecydować, czy przedmiotowe mienie jest potrzebne przede wszystkim jako dowód, czy w celu zajęcia. Wykonanie END może być powiązane z późniejszym wykonaniem nakazu aresztowania zgodnie z art. 9 decyzji ramowej 2003/577 / SVV oraz, w stosownych przypadkach, z nakazem konfiskaty.”
  5. Komisja Europejska oświadcza, że ​​sankcjonowanie tego popełnionego w przeszłości błędu przez polskie władze nie leży w jej kompetencjach, może jedynie nadzorować zgodność z aktualnie obowiązującym prawem Unii Europejskiej.
  6. Tym samym, z naszego punktu widzenia, uzasadniona skarga została zamknięta, ponieważ zmieniło się ustawodawstwo, a Komisja Europejska nie może podjąć działań przeciwko Państwu RP w związku z nieprzestrzeganiem już wygasłych aktów prawnych. (Jej zadaniem jest zapewnienie, że prawo jest teraz przestrzegane, a nie karanie popełnionych w przeszłości naruszeń prawa, które nie jest już skuteczne). Zdaniem Komisji nowe prawo europejskie już w zasadzie umożliwia takie egzekwowanie prawa.
  7. Podsumowując, Komisja zauważa, że ​​istnieje wyraźne ryzyko poważnego naruszenia praworządności w Polsce, a skutki reform przeprowadzonych przez polskie władze ograniczają niezawisłość sądownictwa i są sprzeczne z zasadą uprawnienia.
Przetłumaczona odpowiedź
  1. W odpowiedzi na Twoje dodatkowe zgłoszenie z 15 lipca 2020 r., uzupełnienie reklamacji z dnia 12 marca 2020 r. (zarejestrowana pod nr CHAP (2020) 00763) i odpowiadacie na nasz wstępny list zamykający z 30 czerwca 2020 (Ref. Ares (2020) 3287459).
  2. W uzupełnieniu do skargi informują nas Państwo o dalszym rozwoju w tej sprawie, a konkretnie o ustaleniu Sądu Konstytucyjnego Republiki Czeskiej z dnia 12 maja 2020 r. O aktach wszczętych w ramach postępowania karnego w Republice Czeskiej przeciwko firmom skarżącym, których reprezentujesz w tej skardze. Ponadto oświadczasz, że zgodnie z ustaleniami istniały prawa naruszone zarówno na mocy prawa Unii, w szczególności na podstawie art. 6 i 10 zasad ramowych Decyzja Rady 2003/577 / SVV z dnia 22 lipca 2003 r. W sprawie wykonywania nakazów konfiskaty majątku lub jako dowód w Unii Europejskiej, a także zgodnie z czeskim prawem konstytucyjnym, ponieważ polska prokuratura w Katowicach nie postąpiła zgodnie z prawem. Z powodu. Jeśli polskie władze nie zareagują, wzywasz Komisję do zapewnienia, że ​​Polska zastosuje się do tych obowiązków wynikających z prawa UE, poprzez przedłożenie Trybunałowi Sprawiedliwości UE dalszej Deklaracji Polski jako państwa niewypełniającego zobowiązań wynikających z prawa UE.
  3. Służby Komisji dokładnie przeanalizowały Twój załącznik do skargi.
  4. Po pierwsze, chciałbym podkreślić, że Komisja nie może interweniować w indywidualnych przypadkach przed sądami krajowymi, ani we własnym imieniu, ani na poparcie jednej ze stron postępowania, nie może też udzielać im instrukcji. Komisja nie ma również uprawnień do przeglądu i zmiany decyzja organu krajowego. Uprawnienia te należą wyłącznie do systemu krajowego kontrola sądowa.
  5. Po drugie, jeśli chodzi o zarzucane naruszenie decyzji ramowej Rady 2003/577 / SVV Polska, pragnę poinformować, że zgodnie z art. 34 dyrektywy 2014/41 / UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. W sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych zastępuje powyższe Dyrektywy przepisy niniejszej decyzji ramowej dotyczące przeprowadzania dowodów fundusze dla tych państw członkowskich, dla których dyrektywa jest wiążąca.
  6. Artykuł 2 dotyczący definicji nie zawiera dyrektywy w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego definicja dowodów. Jednak motyw 34 zawiera pewne wskazówki stwierdza: „Ze względu na swój zakres przedmiotowa dyrektywa ma charakter jedynie tymczasowy środki gromadzenia dowodów. W tym kontekście należy podkreślić, że wszystkie środki, w tym aktywa finansowe, mogą podlegać różnym środkom w trakcie postępowania karnego środki tymczasowe, nie tylko w celu zebrania dowodów, ale również w celu zajęcia. Należy przyznać, że różnica między dwoma wstępnymi celami środek nie zawsze jest jasny i że celem środka tymczasowego może się w toku postępowania zmienić. Z tego powodu ważne jest, aby utrzymywać płynne relacje między różnymi instrumentami stosowanymi w tej dziedzinie. Ponadto z tego samego powodu ocenę, czy wyrób powinien być, należy pozostawić organowi wydającemu jako dowód, a zatem czy powinien być objęty europejskim nakazem dochodzenia.”
  7. Należy pamiętać, że każdy przypadek należy rozpatrywać osobno, tj. Każdy przypadek jest inny. Organ wydający może zdecydować, czy nieruchomość potrzebuje go przede wszystkim jako dowód lub w celu zajęcia. Wykonanie Europejskiej Służby Śledczej nakaz może być powiązany z późniejszym wykonaniem nakazu zabezpieczenia zgodnie z art. 9 Decyzja ramowa 2003/577 / SVV oraz, w stosownych przypadkach, nakaz konfiskaty.
  8. Jest związany tą dyrektywą, która miała zostać wdrożona przez państwa członkowskie do 22 maja 2017 r Polska i Czechy. Obecnie Komisja uważnie monitoruje skuteczność dyrektywy we wszystkich państwach członkowskich. Jeśli zostaną zidentyfikowane problemy ze zgodnością, w razie potrzeby Komisja podejmie wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą w tym postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego zgodnie z art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Unia.
  9. Pragnę również poinformować, że w dniu 14 listopada 2018 r. Rozporządzenie (UE) 2018/1805 w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty, a które weszło 19 grudnia 2020 ma zastosowanie w stosunkach między związanymi nią Państwami Członkowskimi. Zgodnie z artykułem 39 zastępuje przepisy decyzji ramowej 2003/577 / SVV w odniesieniu do zajęcia mienia i przepisów decyzji ramowej 2006/783 / SVV w sprawie konfiskaty w stosunkach między związanymi nią państwami członkowskimi. Przepisy niniejszego rozporządzenia są bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich (w tym Polska i Czechy).
  10. Chciałbym również przypomnieć, że zdaniem Komisji Europejskiej istnieje w Polsce wyraźne ryzyko poważnego naruszenia praworządności. Z tego powodu został przyjęty w dniu 20 grudnia 2017 r. Uzasadniony wniosek zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej. Główny czynnik, który skłonił Komisję Europejską do wszczęcia postępowania na podstawie art. 7 ust. 1 Traktat o Unii Europejskiej stanowił skumulowany efekt reform przeprowadzonych przez Polskie władze ograniczają niezawisłość sądownictwa i są sprzeczne z zasadą podziału władz w Polsce. Wspólną cechą tych reform jest to, że władza wykonawcza i władza ustawodawcza mogą teraz ingerować w całą strukturę wymiaru sprawiedliwości. Komisja również podjęła działania mające na celu ochronę praworządność w Polsce, w szczególności poprzez wszczęcie szeregu postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego niezawisłość sądownictwa, przy czym Trybunał Sprawiedliwości wydał już orzeczenia w dwóch sprawach. W dniach 24 czerwca i 5 listopada 2019 roku Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że polska ustawa o obniżeniu wieku emerytalnego sędziów Sądu Najwyższego i sędziów sądów powszechnych są sprzeczne z prawem UE dotyczącym niezawisłości sądownictwa. Kolejne dwa postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, które dotyczą w szczególności systemu dyscyplinarnego sędziów w Polsce i funkcjonowanie komisji dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w odniesieniu do sędziów nadal nie wdrożono.
  11. Na podstawie powyższego oraz zgodnie z wewnętrznymi wytycznymi Komisji, które są poniżej Komunikat „Prawo UE: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu”, musimy to zaznaczyć Twoje zgłoszenie nie zawierało żadnych elementów, które skłoniłyby nas do ponownego rozważenia poprzedniej postawy.
  12. Niniejszym potwierdzamy, że Twoja skarga została zamknięta. Niovi Ringou.

SKARGA ZOSTAŁA PRZEZ KE ZAMKNIĘTA

Zamykając Skargę
  1. Komisja Europejska w Swoim uzasadnieniu decyzji odwołuje się do art. 34 DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego (END) w sprawach karnych.
  2. Dyrektywa ta wynika z potrzeby niezwłocznego wzajemnego uznawania postanowień, by zapobiegać niszczeniu, przekształcaniu, przemieszczaniu, przenoszeniu lub wyzbywaniu się materiału dowodowego, znalazła swoje odzwierciedlenie w decyzji ramowej Rady 2003/577/WSiSW. z dnia 22 lipca 2003 r. Ponieważ jednak akt ten dotyczy tylko samego zabezpieczenia, postanowieniu o zabezpieczeniu musi towarzyszyć osobny wniosek o przekazanie materiału dowodowego do państwa wydającego postanowienie (zwanego dalej „państwem wydającym”) zgodnie z zasadami wzajemnej pomocy w sprawach karnych. Skutkuje to procedurą dwuetapową, która obniża skuteczność wspomnianego aktu. Ponadto system ten współistnieje z tradycyjnymi instrumentami współpracy i w związku z tym właściwe organy rzadko stosują go w praktyce.
  3. Jak wynika z art. 34 ust. 2 „W odniesieniu do państw członkowskich, które są związane niniejszą dyrektywą, zastępuje ona decyzję ramową 2008/978/WSiSW z dnia 18 grudnia 2008 r. Przepisy decyzji ramowej 2003/577/WSiSW zastępuje się niniejszą dyrektywą w odniesieniu do państw członkowskich, które są związane niniejszą dyrektywą w zakresie zabezpieczania dowodów. W odniesieniu do państw członkowskich związanych niniejszą dyrektywą, odesłania do decyzji ramowej 2008/978/WSiSW oraz, w zakresie zabezpieczania mienia, odesłania do decyzji ramowej 2003/577/WSiSW, traktuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy.”
  4. Następny art. 34 ust. 3 brzmi „W uzupełnieniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie mogą zawierać lub nadal stosować dwu- i wielostronne porozumienia lub uzgodnienia z innymi państwami członkowskimi po dniu 22 maja 2017 r., wyłącznie o ile umożliwiają one dalsze wzmocnienie celów niniejszej dyrektywy i przyczyniają się do uproszczenia lub dalszego ułatwienia procedur gromadzenia materiału dowodowego oraz pod warunkiem, że przestrzegany jest poziom gwarancji określony w niniejszej dyrektywie.
  5. Natomiast art. 34 ust. 4 mówi „Do dnia 22 maja 2017 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o obowiązujących porozumieniach i uzgodnieniach, o których mowa w ust. 3, które zamierzają nadal stosować. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję również o wszelkich nowych porozumieniach lub uzgodnieniach, o których mowa w ust. 3, w terminie trzech miesięcy od ich podpisania.”
Co do istoty
  1. Przytoczę kilka artykułów z Dyrektywy na, którą powołuje się Komisja Europejska, Dyrektywa powstała, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 lit. a), po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą a także mając na uwadze, co następuje:
  2. (12) Przy wydawaniu END organ wydający powinien zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie pełnego poszanowania praw określonych w art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą praw podstawowych”). Domniemanie niewinności oraz prawo do obrony w postępowaniu karnym stanowią jedne z najważniejszych praw podstawowych uznanych w Karcie w odniesieniu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Wszelkie ograniczenie takich praw czynnością dochodzeniową nakazaną zgodnie z niniejszą dyrektywy powinno być w pełni zgodne z wymogami art. 52 Karty praw podstawowych w odniesieniu do konieczności, proporcjonalności i celów, którym ma służyć, zwłaszcza ochrony praw i wolności innych osób.
  3. (18) Podobnie jak w przypadku instrumentów wzajemnego uznawania niniejsza dyrektywa nie wpływa na zmianę obowiązku poszanowania praw podstawowych i podstawowych zasad prawnych zapisanych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz w Karcie praw podstawowych. Aby panowała co do tego jasność, do tekstu należy włączyć konkretny przepis.
    1. Odnosząc się do (12) ważną rzeczą jest fakt, iż art. 52 określając zakres i wykładnia praw i zasad wskazuje cytat „Wszelkie ograniczenia w korzystaniu z praw i wolności uznanych w niniejszej Karcie muszą być przewidziane ustawą i szanować istotę tych praw i wolności.” W przypadku spółek skarżących naruszenie praw nastąpiło w oparciu o rozporządzenie, czyli akt niższego rzędu niż wskazana ustawa.
  4. Art. 1 Europejski nakaz dochodzeniowy i obowiązek jego wykonania ust. 1 „Europejski nakaz dochodzeniowy (END) to orzeczenie sądowe wydane lub zatwierdzone przez organ wymiaru sprawiedliwości jednego państwa członkowskiego (zwanego dalej „państwem wydającym”) w celu wezwania innego państwa członkowskiego (zwanego dalej „państwem wykonującym”) do przeprowadzenia jednej lub kilku określonych czynności dochodzeniowych w celu uzyskania materiału dowodowego zgodnie z niniejszą dyrektywą.”
  5. Art. 5 Treść i forma END ust. 1 „Organ wydający wypełnia formularz END określony w załączniku A, podpisuje go i poświadcza prawdziwość i poprawność zawartych w nim informacji….” ust. 3 „Właściwy organ państwa wydającego dokonuje tłumaczenia END określonego w załączniku A na język urzędowy państwa wykonującego lub na inny język wskazany przez państwo wykonujące zgodnie z ust. 2.
  6. Art. 11 Podstawy odmowy uznania lub wykonania ust. 1 „Bez uszczerbku dla art. 1 ust. 4, odmowa uznania lub wykonania END w państwie wykonującym może nastąpić, jeżeli: c) END wydano w postępowaniu, o którym mowa w art. 4 lit. b) i c), a dana czynność dochodzeniowa nie byłaby dopuszczalna na mocy prawa państwa wykonującego w podobnej sprawie krajowej; f) istnieją istotne przesłanki uznania, że wykonanie czynności dochodzeniowej wskazanej w END byłoby nie do pogodzenia ze spoczywającymi na państwie wykonania obowiązkami wynikającymi z art. 6 TUE i z Karty praw podstawowych;”
  7. Art. 14 Środki odwoławcze ust. 7 „Państwo wydające uwzględnia skuteczne zakwestionowanie na drodze prawnej uznania lub wykonania END zgodnie z prawem krajowym. Bez uszczerbku dla krajowych przepisów proceduralnych, państwa członkowskie zapewniają, by w postępowaniu karnym w państwie wydającym przy ocenie materiału dowodowego uzyskanego za pomocą END przestrzegane było prawo do obrony i do rzetelnego postępowania.”
  8. Art. 18 Odpowiedzialność cywilna funkcjonariuszy ust. 3 „Państwo członkowskie, którego funkcjonariusze wyrządzili szkodę jakiejkolwiek osobie na terytorium innego państwa członkowskiego, w pełni zwraca wszelkie kwoty, które to drugie państwo członkowskie wypłaciło ofiarom lub osobom uprawnionym w ich miejsce.”
  9. Art. 26 Informacje o rachunkach bankowych i innych rachunkach finansowych ust. 1 „END można wydać w celu ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna objęta danym postępowaniem karnym posiada lub kontroluje jeden lub kilka dowolnego rodzaju rachunków w jakimkolwiek banku na terytorium państwa wykonującego, a jeżeli tak — w celu uzyskania wszelkich szczegółowych informacji dotyczących zidentyfikowanych rachunków.
  10. Art. 27 Informacje o transakcjach bankowych i innych transakcjach finansowych ust. 1 „END może zostać wydany w celu uzyskania szczegółowych informacji o konkretnych rachunkach bankowych i o transakcjach bankowych, które zostały przeprowadzone w określonym okresie za pomocą jednego lub kilku rachunków wskazanych w END, w tym w celu uzyskania szczegółowych informacji o rachunku nadawcy lub odbiorcy.” ust. 4 „Organ wydający uzasadnia w END, dlaczego uważa żądane informacje za istotne do celów danego postępowania karnego.” ust. 5 „END może również zostać wydany w odniesieniu do informacji, o których mowa w ust. 1, w przypadku transakcji finansowych prowadzonych przez pozabankowe instytucje finansowe. Ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio. W takich przypadkach i w uzupełnieniu podstaw odmowy uznania i wykonania, o których mowa w art. 11, wykonania END można również odmówić, jeśli przeprowadzenie danej czynności dochodzeniowej nie byłoby dozwolone w podobnej sprawie krajowej.”
  11. Art. 28 Czynności dochodzeniowe wymagające gromadzenia materiału dowodowego na bieżąco, w sposób ciągły i przez konkretny okres ust. 1 lit. a) „monitorowanie operacji bankowych lub innych operacji finansowych, które są prowadzone przy użyciu jednego lub większej liczby określonych rachunków”
  12. Art. 36 Transpozycja ust. 1 ” Do dnia 22 maja 2017 r. państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, by spełnić wymogi niniejszej dyrektywy.”

CZY KE OCENIŁA SKARGĘ PRAWIDŁOWO?

Ciężko jako stronie to oceniać
  1. W uzupełnieniu skargi Kancelaria Prawna wskazała naruszenie prawa Unii Europejskiej przez Rzeczpospolitą Polską o czym szerzej napisałem w temacie „Uzupełnienie Skargi”.
  2. Odnosząc się do tego KE powołała się na art. 34 dyrektywy 2014/41 / SVV z dnia 3 kwietnia 2014 r. z którego wynika, że zastępuje ona decyzję ramową Rady 2003/577 / SVV z dnia 22 lipca 2003 r. na którą powołała się kancelaria.
  3. Przypomnę, że Skarga dotyczy naruszenia prawa, które nastąpiło z początkiem lutego 2018 r. to wówczas doszło do przekazania środków finansowych z rachunków spółek skarżących, a podstawą do tego, było Postanowienie Prokuratury Regionalnej w Katowicach wydane przez prokurator Katarzynę Janoską w grudniu 2017 r. Podstawą wskazaną w Postanowieniu o przejęciu środków finansowych był art. 159 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 kwietnia 2016 r.
  4. Za tym skoro w myśl art. 36 ust. 1 nałożony został obowiązek spełnienia wymogów tejże Dyrektywy do dnia 22 maja 2017 r., więc bez większego znaczenia jest data wydania Postanowienia czy też data przekazania środków z rachunku, ponieważ nastąpiły już po jej wprowadzeniu, dlatego KE powinna rozpoznać Skargę, czy nie doszło do naruszenia przepisów zawartych w tej Dyrektywie.
  5. W istocie ważnym wskazaniem w tej Dyrektywie jest odwołanie się do art. 52 Karty Praw Podstawowych UE, w którym to czytamy, iż „Wszelkie ograniczenia w korzystaniu z praw i wolności uznanych w niniejszej Karcie muszą być przewidziane ustawą„. Jak wskazałem w pkt. 3 Postanowienie zostało wydane na podstawie Rozporządzenia a wiec aktu niższego rzędu niż ustawa. Skutkiem tego doszło do naruszenia art. 16 i art. 17 Karty Praw Podstawowych UE tj. Wolości prowadzenia działalności gospodarczej oraz Prawa własności.
  6. Jak wynika z art. 1 Europejski nakaz dochodzeniowy (END) to orzeczenie sądowe wydane lub zatwierdzone przez organ wymiaru sprawiedliwości, w tym przypadku wspomnę, iż Postanowienie zostało wydane przez prokuratora. Jak wynika z definicji wymiaru sprawiedliwości w Polsce – wymiar sprawiedliwości w Polsce jest sprawowany przez Sądy w tym Sąd Najwyższy, Sądy powszechne, Sądy administracyjne i Sądy wojskowe. Jeżeli można by uznać, że wydane Postanowienie Pani prokurator zostało zatwierdzone przez Sąd, to doszło do tego dopiero 11 (jedenaście) miesięcy po wydaniu Postanowienia i 8 (miesięcy) po przekazaniu środków finansowych z rachunków spółek.
  7. Dyrektywa w art. 5 określa właściwy wzór formularza END do wypełnienia, co również nie zostało zastosowane w procedurze przejęcia.
  8. Wskażę jeszcze na trzy ważne artykuły, które zawarte zostały w Dyrektywie tj. art. 26, art. 27 i art. 28. Treść ich zacytowałem w temacie „Co do istoty”, tutaj jedynie napiszę, że w żadnym z nich nie ma mowy o możliwości przekazania w ramach END środków finansowych zgromadzonych na rachunku bankowym jako dowód rzeczowy. W zamian za to określają co w ramach tych czynności może być przekazane i tak: Jako dowód mogą zostać przekazane informacje na temat posiadanych rachunków bankowych przez osobę objętą danym postępowaniem, następnie mogą to być informacje na temat przeprowadzanych transakcji w tym również informacje związane z odbiorcą transakcji, oraz z prowadzenia bezpośredniego monitoringu transakcji.
  9. Nie tylko, że nie wskazuje się środków finansowych jako dowód rzeczowy, ale nie bez znaczenia w tym przypadku pozostaje fakt, iż END można wydać w celu ustalenia czy osoba fizyczna lub prawna objęta danym postępowaniem karnym posiada rachunek w kraju wykonującym. Podkreślenia wymaga fakt, iż w czasie gdy doszło do przekazania środków finansowych ani jako osoba fizyczna ani osoba prawna nie były objęte danym postępowaniem karnym, ponieważ dopiero w lutym 2019 r. zostały osobie fizycznej postawione zarzuty natomiast rachunki bankowe należą do osoby prawnej.
  10. Prowadząc analizę, ciężko stwierdzić dlaczego KE, odrzuciła skargę odwołując się do Dyrektywy, która zastąpiła wskazaną przez Kancelarię Prawną Dyrektywę, co nie zmienia faktu, iż sytuacja, której skarga dotyczyła miała miejsce w czasie obowiązywania nowej Dyrektywy i jak przedstawiłem powyżej doszło do naruszenia przepisów w niej zawartych. KE chce również poinformować, że w dniu 14 listopada 2018 r. Rozporządzenie (UE) 2018/1805 w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty, a które weszło 19 grudnia 2020 ma zastosowanie w stosunkach między związanymi nią Państwami Członkowskimi. To również nie tłumaczy odrzucenia Skargi gdyż weszło to w życie już po tym jak prawo zostało naruszone i jak wiadomo prawo nie działa wstecz.
  11. W tym przypadku jedynym powodem jaki mógł zaistnieć wydaje się być fakt, iż w Skardze wskazano na Dyrektywę, która już nie obowiązywała w czasie gdy doszło do naruszenia prawa przez Polską Prokuraturę. Jednak taką decyzję nie można uważać za sprawiedliwą, gdyż faktem jest, że doszło do naruszenia prawa ale nie zostało to uwzględnione z powodu wskazania aktu prawnego, który został zastąpiony nowym aktem prawnym.
%d bloggers like this: