Proces Cywilny

Sąd Okręgowy w Siedlcach Sygn Akt. I C 1334 / 18

Proces ten dotyczy złożonych dwóch pozwów przez reprezentujących moją osobę adwokatów w roku 2015 do Sądu Okręgowego w Lublinie pod Sygn Akt. IICo 3/16 a następnie zostały decyzją Sądu Apelacyjnego w Lublinie w związku z wyłączeniem wszystkich Sędziów Sądu Okręgowego w Lublinie w roku 2018 przeniesione do Sądu Okręgowego w Siedlcach (nie zmienia to podejrzenia o brak stronniczości co do zakończenia procesu). Pierwszy pozew został złożony przeciwko SSO w Lublinie, który to do sierpnia 2018 roku prowadził postępowanie karne wobec mojej osoby i innym. Wytoczony proces cywilny dotyczy naruszenia prawa wynikającego z KONSTYTUCJI RP. Art. 42 Pkt. 3, jak i z Kodeksu Postępowania Karnego Art. 5 mówiących o Domniemaniu niewinności, że każdego podejrzanego uznaje się za niewinnego do czasu aż nie zapadnie prawomocny wyrok skazujący za zarzucane czyny. Konkretnie dotyczy to jednego z wydanych Postanowień a dokładniej jego uzasadnienia gdzie w treści Sędzia argumentuje w ten sposób, że „Podejrzany podejmując się zarzucanych w Akcie oskarżenia czynności naruszających prawo powinien liczyć się z wszystkimi konsekwencjami jakie w związku z tym grożą, łącznie z stosowaniem środków zabezpieczających w tym stosowanie aresztu, jak i innymi wolnościowymi np. Poręczenie majątkowe„. Po złożeniu zażalenia Sąd Apelacyjny w Lublinie uznał, że jest to tzw. literówka a nie uznanie mnie za przestępcę mimo, że nie zapadł prawomocny wyrok. Drugi pozew został złożony przeciw Prezesowi Sądu Okręgowego w Lublinie również o naruszenie dóbr osobistych o którym mówi Art. Kodeksu Cywilnego. Jest on ściśle związany z pozwem przeciwko Sędziemu. Pierwsze terminy rozpraw odbyły się przed Sądem Okręgowym w Lublinie wydział cywilny. Jednak proces się nie rozpoczął z kilku przyczyn m.in na pierwszy termin Sędzia pozwany przysłał faksem zawiadomienie, że z powodów rodzinnych nie jest wstanie uczestniczyć co zostało przyjęte za prawidłowe usprawiedliwienia, kolejny termin natomiast został wyznaczony w kolizji z terminem rozprawy karnej w której jestem oskarżony a w której pozwany był nadal w tamtym czasie Sędzią Referentem, dlatego telefonicznie poinformował, że ze względu na obowiązki służbowe nie może uczestniczyć. Jednocześnie mecenas złożył wniosek o wyłączenie Sędziego prowadzącego proces że względu na znajomość z pozwanym. Po złożonym drugim pozwie wyznaczono termin na który wezwany został tylko jeden obrońca, który złożył pierwszy pozew a międzyczasie zapadło Postanowienie o połączeniu dwóch pozwów w jeden. Po raz kolejny został złożony wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Okręgowego w Lublinie, który to dopiero 18 września 2018 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie rozpatrując wniosek po raz czwarty gdzie w poprzednich trzech Sędzią sprawozdawcą był ten sam Sędzia i który również był w składzie orzekającym czwarty raz orzekł o wyłączeniu wszystkich sędziów i przeniesieniu sprawy do Sądu Okręgowego w Siedlcach. Należy zauważyć, że przed tym terminem doszło do zmiany w procesie karnym, gdzie wyłączono Sędziego pozwanego jednak nie z powodu pozwu lecz z względu stanu zdrowia, również 18 grudnia 2017 r. Zbigniew Ziobro powołał nowego Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie a odwołał faksem pozwanego Prezesa Sądu.

Przechodząc do sedna sprawy , czyli procesu przed Sądem Okręgowym w Siedlcach, gdzie od przekazania sprawy odbyły się dwa posiedzenia sądu pierwsze miało miejsce 28 marca 2019 roku na którym nie wstawili się pozwani. Pełnomocnik reprezentujący moją osobę złożył wniosek o odroczenie rozprawy na 14 dni celem sprecyzowania wniosków dowodowych. Sąd postanowił odroczyć rozprawę sprawę; zobowiązać pełnomocników powoda w terminie 14 dni do przedstawienia ostatecznego stanowiska w sprawie z podaniem wszystkich wniosków dowodowych w tym powtórzenia zgłoszonych już z analizą tezy na jaką zostali zgłoszeni świadkowie i ze stanowiskiem co do konieczności przesłuchania stron, po nadejściu stanowiska odpis doręczyć pozwanemu zobowiązując również w terminie 14 dnia na złożenie ostatecznego stanowiska w sprawie ze zobowiązaniem jak w punkcie poprzednim; po wymianie pism sprawę wyznaczyć na termin o którym powiadomi pełnomocników i strony w zależności od stanowiska wezwać je do osobistego stawiennictwa. Drugi termin odbył się w dniu 10 października 2019 roku na który wstawiłem się osobiście wraz z pełnomocnikiem reprezentującym mnie w tych połączonych sprawach, natomiast nie wstawił się pozwany Sędzia oraz nie stawił się nikt w imieniu Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej – radca Prokuratorii. Sędzia prowadząca referując sprawę nie omieszkała skomentować, że jedno posiedzenie się już odbyło więc ma nadzieję, że to posiedzenie będzie ostatnim. Jeszcze za nim doszło do tego terminu Sędzia wydała Postanowienie o odrzuceniu wniosków dowodowych wskazanych przez mojego Pełnomocnika. W związku z tym Pełnomocnik złożył zastrzeżenia co do Protokołu w trybie Art. 162 Kpc. dotyczące naruszenia procedury Art. 207, 217 i 227 Kpc. na podstawie Art. 49 Kc wniósł o wyłączenie Sędzi albowiem w ocenie strony powodowej przyjęte procedowanie skutkuje istnieniem okoliczności, które mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wniosek został przyjęty i rozprawa została odroczona do czasu rozpatrzenia wniosku i wyznaczenia terminu. Tutaj chcę dodać, że gdybym miał zaufanie do Sądu mając na uwadze brak uczestniczenia pozwanych tego wniosku byśmy nie składali uznając, że zostanie wydany wyrok na moją korzyść. Jednak sytuacja jaka ma miejsce w dniu dzisiejszym dotycząca praworządności oraz powiązania istniejące między Sądem Okręgowym w Lublinie a Sądem Okręgowym w Siedlcach o których wcześniej pisałem budzą wątpliwości co do bezstronności tego Sądu. Jeszcze dodam, że od września 2018 roku po odwołaniu w sprawie karnej pozwanego, sprawę tą procesuje sędzia, który w 2015 roku został przeniesiony z Sądu w Siedlcach do Sądu Okręgowego w Lublinie. W dniu 17 październik 2019 roku, odbyło się posiedzenie niejawne celem rozpatrzenia złożonego wniosku, jak było do przewidzenia Sędzia rozpatrując wniosek w oparciu o cytuję: „Sędzia, której dotyczy wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy złożyła oświadczenie. Zgodnie z nim, w ocenie sędziego nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności. Sędzia oświadczyła także, że nie zna żadnej ze stron w sprawie I C 1334/18” i wydała Postanowienie, uznając go za bezzasadny. W uzasadnieniu stwierdziła: „Z uwagi bowiem na sprawowaną przez sędziego funkcję publiczną, oświadczenia sędziów mają szczególny walor dowodowy i jeżeli strona wnosząca o wyłączenie sędziów nie uprawdopodobnia okoliczności, które mogłyby te oświadczenia podważać, nie ma podstaw do zakwestionowania zgodności tych oświadczeń ze stanem rzeczywistym” dalej: „Zdaniem powoda, oddalenie wszystkich jego wniosków dowodowych świadczy o istnieniu wątpliwości co do bezstronności sędziego” Dla mnie takie uzasadnienie Postanowienia ciężko uznać, za wiarygodne, gdyż mogą nastąpić dwa rozwiązania. Pierwsze, Sędzia która nie została wyłączona wyda wyrok korzystny dla powoda, będę wstanie uznać słuszność uzasadnienia, w przeciwnym razie, będzie to dla mnie kolejny powód do uznania sprawy karnej toczącej się na zlecenie Zbigniewa Ziobry jako układ zamknięty i w celu parasola ochronnego.

One Reply to “Proces Cywilny”

Comments are closed.