ŚLEDZTWO w KATOWICACH

Sygn. Akt VI Ds. 81 / 13

Wyjaśniam
  1. Na początku wyjaśnię, że ten artykuł dotyczy trwającego postępowania przygotowawczego, a więc nie mogę ujawniać szczegółów związanych z materiałami dowodowymi oraz wskazywać informacji o osobach podejrzanych w tym postępowaniu.
  2. Dlatego też artykuł został napisany w kontekście zwrócenia uwagi na nieprawidłowości jakie mają miejsce w związku z panującym bezprawiem w Polsce czego to postępowanie jest dowodem. Postępowanie ma charakter między międzynarodowy oraz pokazanie jak działa układ parasola ochronnego, między organami ścigania a organami skarbowymi.
Początek działań Prokuratury
  1. W sprawie tej już w październiku 2014 roku Prokurator Janoska, pracując w Prokuraturze Okręgowej w Katowicach, wydała Postanowienie o zablokowaniu kont w naszej polskiej spółce LUXONA, na okres trzech miesięcy, co zmusiło nas do zwolnienia zatrudnionych pracowników, gdyż straciliśmy podpisany w czerwcu 2014 roku kontrakt z kontrahentem z USA na świadczenie usług.
  2. Jednak po trzech miesiącach odblokowano rachunki wraz z zabezpieczonymi środkami znajdującymi się na tych rachunkach, tutaj dodam, że złożono zażalenie, które zostało przekazane do Sądu pół roku po odblokowaniu kont a rozpatrzone jeszcze dwa miesiące później. Sąd uznał zasadność Postanowienia o blokadzie. Wydanie takiego orzeczenia, również budzi wiele zastrzeżeń.
    1. Jednym z nich jest fakt, że pomimo blokady, nie postawiono nikomu zarzutów ani też nie przesłuchiwano nikogo jako świadka,
    2. Druga sprawa to upływ czasu złożenia zażalenia przez prokurator Janoska do Sądu, było to około ośmiu miesięcy od wydania postanowienia i złożenia przez spółkę zażalenia i gdzie wcześniej po okresie trzech miesięcy odblokowano rachunki.
    3. Było to nielogiczne, jednak Sąd rozpoznał zażalenie na korzyść Prokuratury, tym samym zamykając drogę do wystąpienia o odszkodowanie.
    4. Kolejną czynnością Pani prokurator było wydanie Postanowienia o przeprowadzenie postępowania kontrolnego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Katowicach
  3. Jak przedstawia się sytuacja kontroli na dzień dzisiejszy czyli po prawie siedmiu latach, jak stosuje się parasol ochronny między organami państwowymi, o tym można przeczytać w kolejnych artykułach poniżej.

Sygn. Akt RP I Ds. 2.2016

To samo postepowanie, tylko zmiana sygnatury
  1. 08 luty 2019 roku prokurator Katarzyna Janoska z Prokuratury Rejonowej w Katowicach delegowana do Prokuratury Okręgowej w Katowicach dalej delegowana do Prokuratury Regionalnej w Katowicach stawia kolejne zarzuty w sprawie o Sygn. Akt. RP. I Ds. 2.2016 obejmującej okres od 2011 do 2016 roku, pierwsze zarzuty postawiła z początkiem listopada 2018 roku, śledztwo prowadzone jest przez CBA pod specjalnym nadzorem prokuratora Bogdana Święczkowskiego.
  2. W dniu 20 lutego 2019 w CBA złożony został wniosek o wyjaśnienie Oświadczeń majątkowych prokurator Katarzyny Janoskiej, ponieważ treść zawarta w tych oświadczeniach może wskazywać, na prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa korupcyjnego, pomimo upływu dwóch lat, CBA nie udzieliła żadnej odpowiedzi.
  3. W dniu którym zostały przedstawione mojej osobie zarzuty tj. 08 luty 2019 roku złożyłem do akt sprawy oświadczenie w ramach złożenia pisemnych wyjaśnień w którym to oświadczeniu napisałem, że jestem niewinny a co za tym idzie nie przyznaję się do stawianych mi zarzutów oraz uważam, że stawiane zarzuty nie mają podstawy prawnej, by można przypisać popełnienie zarzucanych czynów mojej osobie.
  4. Należy nadmienić, że Prokuratura Regionalna z Katowic mając wiedzę o miejscu naszego zamieszkania w Republice Czeskiej, nie skorzystała z prawa wynikającego z Art. 585 k.p.k. czyli skorzystania z pomocy prawnej.
  5. Tak jak postąpiła Prokuratura niemiecka, można się domyśleć, że celem było zatrzymanie i aresztowanie, mając to na uwadze wystąpiliśmy o list żelazny, który otrzymaliśmy decyzją Sądu Okręgowego w Katowicach w grudniu 2018 roku.
    1. Art. 585 „W drodze pomocy prawnej mogą być dokonywane niezbędne czynności postępowania karnego, a w szczególności: ​doręczanie pism osobom przebywającym za granicą lub instytucjom mającym siedzibę za granicą;
    2. przesłuchiwanie osób w charakterze oskarżonych, świadków lub biegłych;
    3. dokonywanie oględzin oraz przeszukiwanie pomieszczeń, innych miejsc i osób, zajęcie przedmiotów i wydawanie przedmiotów tych za granicę;
    4. wzywanie osób przebywających za granicą do osobistego dobrowolnego stawiennictwa przed sądem lub prokuratorem w celu przesłuchania świadka lub konfrontacji, jak również doprowadzanie w tym celu osób pozbawionych w tym czasie wolności;
    5. udostępnianie akt i dokumentów oraz informacji o karalności oskarżonych;
    6. udzielanie informacji o prawie.”
  6. Ponieważ śledztwo nadzorowane przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach było wcześniej prowadzone przez CBŚP, jednak jego prowadzenie zostało przejęte przez CBA delegatura Katowice, które właśnie wydało informację o wynikach działań w 2020 r. gdzie znalazłem wzmiankę o prowadzeniu tego postępowania, dlatego pozwolę sobie załączyć link do całości oraz skorzystam z faktu i odniosę się co do tego wątku.

W związku z toczącym się wielowątkowym postępowaniem dotyczącym działalności na terenie Polski w latach 2013-2018 tzw. mafii paliwowej, funkcjonariusze CBA w 2020 r. zatrzymali kolejne 8 osób. Zatrzymania związane były z uszczupleniami podatkowymi. W ramach funkcjonowania karuzeli podatkowej przez spółki zagraniczne od podmiotu krajowego kupowano olej smarowy, a następnie sprowadzano go z powrotem do kraju. W efekcie tego działania doszło do uszczuplenia podatku VAT oraz podatku akcyzowego na kwotę około 308 mln zł. Wśród zatrzymanych znajdowały się osoby kierujące oraz pracownicy kilku spółek, w tym zarejestrowanych na terenie Niemiec i Wielkiej Brytanii. Wobec 4 zatrzymanych, sąd na wniosek prokuratury zastosował areszt tymczasowy na okres 3 miesięcy. Natomiast wobec pozostałych zastosowano wolnościowe środki zapobiegawcze

Informacja o wynikach działalności Centralnego Biura Antykorupcyjnego w 2020 r. str. 11 – 12
  1. Pierwsza istotna rzecz w tym postępowaniu nie występuje wątek korupcyjny w związku z tym prowadzenie postępowania przez funkcjonariuszy CBA jest niezgodne z przepisami prawa.
  2. W przytoczonym cytacie, kilka informacji wskazuje na postępowanie o którym wyżej pisałem, jednak;
    1. Nie prawdą jest, że w tej sprawie zatrzymano w roku 2020 osiem osób, ponieważ zatrzymań dokonano w 2018 r
    2. Zakres śledztwa obejmuje 2013 – 2016 r.
    3. Karuzeli podatkowej w rozumieniu CBA „spółki zagraniczne od podmiotu krajowego kupowały olej smarowy, a następnie sprowadzano go z powrotem do kraju.”
    4. Nie wspomniano o podmiotach Czeskich, na szkodę których wydała swoje postanowienie Prokuratura Regionalna w Katowicach.
    5. Nie wspomniano również, że został złożony w lutym 2019 r wniosek do CBA dotyczący sprawdzenia oświadczenia majątkowego nadzorującej śledztwo Pani prokurator, które mogą wskazywać na przestępstwo korupcyjne, oczywiście składający wniosek również nie otrzymał żadnej informacji w tej kwestii.
    6. Ostatnie czynności w tym śledztwie wykonano w marcu 2019 r.
  3. Odnosząc się do pkt. 15.3 ciężko zrozumieć, że mowa jest o „karuzeli podatkowej”, jeżeli podmiot zagraniczny z innego kraju UE kupował od firmy A olej smarowy i wywiózł go z terenu kraju, a następnie został on zakupiony i sprowadzony do kraju przez firmę B z innego kraju UE, na zasadzie WNT i WDT, to stawka podatku wynosiła 0% więc nie można mówić o stratach Skarbu Państwa.

Wątek międzynarodowy

Prokuratura poszerzyła zakres terytorialny o inne kraje UE
  1. Prokuratura Regionalna w Katowicach prowadzi to śledztwo również pod nadzorem Eurojustu, wspólnie z Prokuraturą niemiecką z posiadanej wiedzy wiem, że odmówiła w tym śledztwie współpracy Prokuratura czeska, nastąpiło to w związku z tym, o czym piszę poniżej.
  2. W śledztwie tym naruszono prawo Unii Europejskiej jak również prawo Republiki Czeskiej poprzez bezprawne przejęcie środków finansowych w wielkiej kwocie z rachunków czeskich spółek w lutym 2018 roku.
  3. Zgodnie z ustawą – Prawo prywatne międzynarodowe w art. 17 ust. 1 mówi wprost osoba prawna podlega prawu państwa w którym ma siedzibę, za tym ani polska Prokuratura ani Sąd nie mogą powoływać się na przepisy ustanowione i obowiązujące w Polsce wykonując swoje czynności wobec spółek (osób prawnych), mających siedzibę a terenie Republiki Czeskiej.
  4. W tym wątku naruszono również polskie prawo wynikające z Art. 228 & 3 i Art. 229 Kodeksu postępowania Karnego. Piszę o tym jako osoba reprezentująca zarząd spółek wobec których naruszono prawo.
  5. Środki zostały zablokowane na rachunkach spółek w listopadzie 2016 roku, w mojej ocenie na nieoficjalne zlecenie polskich organów. Służby Republiki Czeskiej w Pradze wszczęły śledztwo, które to następnie przekazano do Prokuratury Okręgowej w Ostravie.
  6. Jak wynika z Postanowienia organu nadzorującego Prokuratury Naczelnej w Ołomuńcu w dniu 10 października 2017, już oficjalnie wpłynęło pismo z Prokuratury Regionalnej w Katowicach, która informuje czeski organ o prowadzonym śledztwie wobec osób pochodzenia polskiego reprezentujących zarząd czeskich spółek, a które to spółki mają własną osobowość prawną i podlegają prawu czeskiemu. Jednocześnie Prokuratura z Katowic złożyła wniosek do Prokuratury Okręgowej z Ostravy o rozważenie przekazania sprawy dotyczącej obywateli polskich.
    1. Pytanie skąd Prokuratura w Katowicach ma wiedzę, o prowadzonym postępowaniu przez Prokuraturę Okręgową w Ostravie?
  7. W listopadzie 2017 Prokuratura z Ostravy nie mając dowodów na popełnienie przestępstwa przez te spółki jak i osoby zarządzające (informacja uzyskana przez adwokata od prowadzącej postępowanie Pani prokurator), skierowała wniosek do Prokuratury Regionalnej w Katowicach o przejęcie zebranych materiałów z prowadzonego postępowania dotyczących polskich obywateli, wobec, których prowadzono postępowanie wraz z zabezpieczonymi od 7 listopada 2016 roku środkami na rachunku bankowym.
    1. Drugie pytanie, nie stawiając zarzutów z powodu braku przestępstwa. Jak można przekazać zabezpieczone pieniądze i to jeszcze jako dowód rzeczowy?
  8. Tym bardziej, że Postanowienie o blokadzie rachunków wydał odpowiednik polskiego KNF w oparciu o & 73a prawa czeskiego, z którego nie wynika, by można było środki zabezpieczone uznać za dowód rzeczowy.
  9. W odpowiedzi prokurator Katarzyna Janoska wydaje 13 grudnia 2017 roku postanowienie o przejęciu zebranego materiału dotyczących polskich obywateli i dołączeniu go do w/w sprawy, co jest niezgodne z:
    1. Art. 590 & 1 pkt. 4 k.p.k. „W sprawie o przestępstwo popełnione za granicą przez: osobę, przeciwko której zostało wszczęte w Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie karne – Minister Sprawiedliwości zwraca się, jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, do właściwego organu państwa obcego z wnioskiem o przekazanie ścigania albo może przyjąć taki wniosek od właściwego organu państwa obcego.”
  10. W dniu kolejnym wydaje kolejne postanowienie o przejęciu zabezpieczonych środków na koncie czeskich spółek jako dowód rzeczowy.
  11. Uznanie środków zabezpieczonych na koncie jako dowód rzeczowy ma związek z okresem obowiązującym w polskim prawie o blokadzie rachunków i jest to okres trzech miesięcy a który to okres blokady na rachunkach był dłuższy, od blokady do postanowienia minął rok czasu.
  12. Postanowienie zostało oparte o wydane przez Ministra Sprawiedliwości Zbigniewa Ziobro Rozporządzenie z dnia 7 kwietnia 2016, z którego ma wynikać, że środki zabezpieczone na koncie bankowym (jako rzecz wirtualna, której nie można zidentyfikować) mogą być uznane za dowód rzeczowy w sprawie.
  13. Na to postanowienie z dnia 14 grudnia 2017 roku, zostało złożone zażalenie do Sądu Okręgowego w Katowicach za sprawą Prokuratury Regionalnej w Katowicach, ta jednak przekazała zażalenie tych dwóch spółek w dniu 10 stycznia 2018 do Sądu Rejonowego w Katowicach, czym naruszyła prawo wynikające z
    1. Art. 25 & 1 pkt. 2 k.p.k. „Sąd okręgowy orzeka w pierwszej instancji w sprawach o następujące przestępstwa: o występki określone w rozdziałach XVI i XVII oraz w […] art. 299 pranie brudnych pieniędzy Kodeksu karnego;” w zw. z
    2. Art. 329 & 1 k.p.k. „Przewidzianych w ustawie czynności w postępowaniu przygotowawczym dokonuje na posiedzeniu sąd powołany do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.”
  14. Dodatkowo nie informując strony składającej zażalenie, że decyzją prokurator prowadzącej postępowanie nastąpiła zmiana złożenia zażalenia do innego Sądu.
  15. Sąd wbrew Swojej właściwości co do rozpoznania skargi wydał w składzie SSR Tycjan Kotara postanowienie na złożone zażalenie w dniu 04 października 2018, czyli czas jaki upłynął od złożenia do wydania to dziesięć miesięcy, można podejrzewać, że ten czas był potrzebny do znalezienia odpowiedniego sędziego, który wyda postanowienie o prawnie wydanym postanowieniu, co faktycznie miało miejsce.
  16. Sędzia rozpatrując to zażalenie mając informację na temat zrealizowania postanowienia, za nim ono stało się prawomocne postanowił uznać wydane postanowienie za prawidłowe. Fakt przejęcia środków z kont spółek i uznaniu ich za dowód rzeczowy już w lutym 2018 należy uznać za bezprawny, gdyż zrobiono to na podstawie nieprawomocnego postanowienia czym naruszono
    1. Art. 589 G & 1 k. p. k. „W razie ustalenia, że mogące stanowić dowód w sprawie rzeczy, korespondencja, przesyłki, wykazy połączeń telefonicznych lub innych przekazów informacji lub dane przechowywane w systemie informatycznym lub na nośniku, w tym korespondencja przesyłana pocztą elektroniczną, albo mienie podlegające zajęciu w celu zabezpieczenia wykonania postanowienia o przepadku znajdują się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, sąd właściwy do rozpoznania sprawy albo prokurator może wystąpić o wykonanie postanowienia o ich zatrzymaniu albo zabezpieczeniu bezpośrednio do właściwego organu sądowego tego państwa.
    2. Art. 589 G & 2 k. p. k. „Przekazując do wykonania postanowienie o zatrzymaniu dowodów, właściwy sąd lub prokurator występuje jednocześnie do właściwego organu sądowego państwa wykonania postanowienia z wnioskiem o ich wydanie.”
  17. W związku z tą sytuacją, spółki czeskie złożyły w czeskim Sądzie doniesienie o popełnieniu przestępstwa przez organ czeskiej Prokuratury, co w dalszej kolejności zostanie skierowane przez ten organ przeciw Polsce, gdyż zostało naruszone tak prawo czeskie jak i prawo UE, dotyczące naruszenia współpracy poprzez wzajemne zaufanie.
  18. Zostało również naruszone prawo wynikające z ustawy – Prawo prywatne międzynarodowe m. in.
    1. art. 17 ust. 1 „Osoba prawna podlega prawu państwa, w którym ma siedzibę.”
  19. Przepis ten określa którego państwa prawu podlega osoba prawna (spółka), wskazując na państwo w którym spółka ma siedzibę. Z tego wynika, że nie można stosować przepisów prawa ustanowionego w innym kraju, co jednak w tym przypadku miało miejsce.
  20. W tym temacie nastąpiło kolejne naruszenie prawa o czym już pisałem, że prokurator złożyła skargę do niewłaściwego Sądu, jednak to Sąd ma obowiązek zbadać swoją właściwość i w razie uznania, że nie jest właściwy powinien przekazać ją do Sądu właściwego na podstawie
    1. Art. 35 & 1 k. p. k. „Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi.”
  21. Z tego wynika, że sędzia orzekając w sprawie zażalenia na postanowienie prokuratora, naruszył przepisy prawa. Należy również wspomnieć, że SSR Tycjan Kotara podpisał swoje poparcie dla kandydata sędziego Mariusza Witkowskiego do Krajowej Rady Sądownictwa.
  22. Niestety muszę w tej sytuacji napisać, że polski pełnomocnik reprezentujący czeskie spółki nie zachował się tak jak powinien się zachować profesjonalny prawnik, ponieważ nie zwrócił uwagi na niewłaściwość Sądu, czy też nie podjął innych czynności, związanych z naruszeniem praw przez Prokuraturę i Sąd, tym bardziej, że ponad rok później w innym polskim Sądzie zapadło orzeczenie, że środki finansowe zabezpieczone na rachunku bankowym nie mogą być dowodem rzeczowym.
  23. Dla porównania można zapoznać się z materiałem pt.
    1. Konfiskata mega rozszerzona, czyli jak prokuratorzy przejmują pieniądze firm mimo braku uprawnień do tegotutaj
Przytoczone przepisy prawa i ich treść
  1. Kodeks postępowania karnego
    1. Art. 228 & 3 Osobom zainteresowanym należy natychmiast wręczyć pokwitowanie stwierdzające, jakie przedmioty i przez kogo zostały zatrzymane.
    2. Art. 229 Protokół zatrzymania rzeczy lub przeszukania powinien, oprócz wymagań wymienionych w art. 148 elementy protokołu i art. 148a dane pokrzywdzonych i świadków zamieszczane w protokole z czynności, zawierać oznaczenie sprawy, z którą zatrzymanie rzeczy lub przeszukanie ma związek, oraz podanie dokładnej godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną listę zatrzymanych rzeczy i w miarę potrzeby ich opis, a nadto wskazanie polecenia sądu lub prokuratora. Jeżeli polecenie nie zostało uprzednio wydane, zamieszcza się w protokole wzmiankę o poinformowaniu osoby, u której czynność przeprowadzono, że na jej wniosek otrzyma postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia czynności.
    3. Art. 590 & 1 pkt. 4 osobę, przeciwko której zostało wszczęte w Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie karne – Minister Sprawiedliwości zwraca się, jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, do właściwego organu państwa obcego z wnioskiem o przekazanie ścigania albo może przyjąć taki wniosek od właściwego organu państwa obcego.
    4. Art. 25 & 1 Pkt. 2 o występki określone w rozdziałach XVI i XVII […] oraz art. 299 pranie brudnych pieniędzy Kodeksu karnego;
    5. Art. 329 & 1 Przewidzianych w ustawie czynności w postępowaniu przygotowawczym dokonuje na posiedzeniu sąd powołany do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej;
    6. Art. 589 G & 3 Niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o przepadku zabezpieczonego mienia, o którym mowa w § 1, właściwy sąd występuje do właściwego organu sądowego państwa wykonania postanowienia z wnioskiem o wykonanie tego przepadku;
    7. Art. 35 & 1 Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi.
  2. Ustawa – Prawo prywatne międzynarodowe (Dz.U. 2011 nr 80 poz. 432)
    1. Art. 17 ust. 1 Osoba prawna podlega prawu państwa, w którym ma siedzibę
    2. Art. 20 Do ochrony dóbr osobistych osób prawnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 16.
    3. Art. 16 ust. 1 Dobra osobiste osoby fizycznej (prawnej) podlegają jej prawu ojczystemu
    4. Art. 16 ust. 2 Osoba fizyczna (prawna), której dobro osobiste jest zagrożone naruszeniem lub zostało naruszone może żądać ochrony na podstawie prawa państwa, na którego terytorium nastąpiło zdarzenie powodujące to zagrożenie naruszenia lub naruszenie, albo prawa państwa, na którego terytorium wystąpiły skutki tego naruszenia.

Wnioski i Postanowienia

Decyzje Prokuratury i CBA
  1. Na wnioski złożone w Prokuraturze Regionalnej w Katowicach przez naszych obrońców w sprawie zwrotu zatrzymanych rzeczy należących do czeskiej spółki Synergy Talent s.r.o. które zostały zatrzymane podczas przeszukania miejsca zamieszkania jednej z naszych pracownic w dniu 05 listopad 2018.
  2. W związku z tym, zostało wydane postanowienie w dniu 15 stycznia 2020 roku przez Centralne Biuro Antykorupcyjne CBA delegatura w Katowicach, jako organu prowadzącego śledztwo RSD – 27/17/KA nadzorowane przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach pod sygn. Akt RP I Ds. 2.2016. Postanowienie wydano na podstawie
    1. Art. 228 & 1 k.p.k. „Przedmioty wydane lub znalezione w czasie przeszukania należy po dokonaniu oględzin, sporządzeniu spisu i opisu zabrać albo oddać na przechowanie osobie godnej zaufania z zaznaczeniem obowiązku przedstawienia na każde żądanie organu prowadzącego postępowanie.”
    2. Art. 228 & 2 k.p.k. „Tak samo należy postąpić ze znalezionymi w czasie przeszukania przedmiotami mogącymi stanowić dowód innego przestępstwa, podlegającymi przepadkowi lub których posiadanie jest zabronione.”
    3. Art. 228 & 3 k. p. k. „Osobom zainteresowanym należy natychmiast wręczyć pokwitowanie stwierdzające, jakie przedmioty i przez kogo zostały zatrzymane.
  3. Zastanawiam się nad podstawą tego postanowienia a szczególnie co do paragrafu 2, jak rozumieć co ma autor na myśli? posiadanie laptopa nie należy do zabronionych, natomiast jeżeli znaleziono dowód na popełnienie innego przestępstwa, to właścicielowi bądź użytkownikowi powinny zostać postawione zarzuty, trzecia możliwość jest wykluczona chociażby na fakt, że wobec właściciela nie postawiono zarzutów by mogło podlegać przepadkowi. Następnie wydający to postanowienie pomija fakt wynikający z paragrafu 3. Należy również zarzucić obrazę prawa procesowego, przejawiającą się faktycznym brakiem uzasadnienia skarżonego postanowienia, co w praktyce uniemożliwia kontrolę przesłanek, które legły u podstaw jego wydania, wynikającego z;
    1. „Art. 94 & 1 Pkt. 5 k.p.k. „Postanowienie powinno zawierać: uzasadnienie, chyba że ustawa zwalnia od tego wymagania.”
  4. Jeszcze należy zauważyć, że jest błędnym przekonaniem iż komputery mogą stanowić dowód w sprawie, podczas gdy ewentualnie dowodem mogą być dane znajdujące się na w/w komputerach, a nie sprzęt sam w sobie.
  5. Przypomnę, że prowadzone śledztwo obejmuje okres od 2011 do 2016 roku a postanowienie o uznaniu za dowód rzeczowy wydane przez CBA dotyczy laptopa HP zakupionego w dniu 2 październik 2018 roku, czyli dwa lata po okresie które obejmuje prowadzone śledztwo a na miesiąc przed jego zabraniem.
  1. Na tą decyzję złożył pełnomocnik spółki Synergy Talent s. r. o. zażalenie do Sądu Okręgowego w Katowicach za pośrednictwem Prokuratury Regionalnej w Katowicach, która nadzoruje prowadzone przez CBA śledztwo. Zażalenie zostało złożone w dniu 10 luty 2020 i jak do tej pory nie zostało rozpoznane przez Sąd. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, że prokurator Janoska nadzorująca postępowanie nie przekazała zażalenia do Sądu, wniosek ten nasuwa się, chociażby z doświadczenia, gdzie już wcześniej dochodziło do sytuacji, że zażalenia były przetrzymywane przez tą prokurator i trafiały do Sądów po kilku miesiącach, być może w tej sytuacji uznała prokuratorka, że nie będzie składać w Sądzie albo zapomniała złożyć.
  1. Należy również mieć na uwadze fakt, że wniosek o zwrot laptopa do Prokuratury Regionalnej w Katowicach został skierowany przez pełnomocnika reprezentującego spółkę na terenie Polski w dniu 26 Listopad 2018 roku na który odpowiedzi udzieliła prokurator nadzorująca śledztwo Katarzyna Janoska dnia 7 grudnia 2018 roku. Poinformowała, że
    1. „aktualnie trwają czynności analityczne zmierzające do oceny dowodowej zawartych na wymienionym nośniku danych informatycznych. Po zakończeniu prowadzonych czynności procesowych z chwilą uznania za zbędny dla toczącego się śledztwa, zostanie niezwłocznie zwrócony.
Oskarżeni dwukrotnie o ten sam zarzucany czyn ciągły
  1. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. 2016 poz. 508)
    1. & 107 Jednym postępowaniem przygotowawczym obejmuje się wszystkie czyny pozostające w związku podmiotowym lub przedmiotowym z czynem stanowiącym podstawę jego wszczęcia, chyba że zachodzą okoliczności, o których
    2. mowa w art. 34 § 3 k.p.k.
    1. & 108. pkt. 1 W przypadku łączenia spraw w jedno postępowanie przygotowawcze, postępowanie wszczęte później włącza się do postępowania wcześniej wszczętego.
    2. & 109 pkt. 1 W przypadku wyłączenia do odrębnego postępowania przygotowawczego materiałów dotyczących niektórych osób lub czynów będących przedmiotem postępowania wydaje się postanowienie o wyłączeniu materiałów do odrębnego postępowania.
    1. § 125. Forma śledztwa obowiązuje w stosunku do wszystkich czynów ujawnionych w czasie jego trwania, objętych jednym postępowaniem ze względu na łączność podmiotową, przedmiotową lub podmiotowo-przedmiotową; dotyczy to również spraw poszczególnych osób lub o poszczególne czyny wyłączonych do odrębnego postępowania, z zastrzeżeniem § 109 ust. 3.
  2. W tym przypadku, jak wynika z regulaminu wewnętrznego Prokuratury, doszło do naruszenia prawa w związku z tym, iż regulamin mówi o łączeniu spraw, gdzie później wszczęte załącza się do wcześniej wszczętego, czyli w naszym przypadku, postępowanie z Opola, powinno być włączone do postępowania z Katowic. Co prawda regulamin mówi o możliwości wyłączenia do innego postępowania, które dotyczy niektórych osób lub czynów, jednak chodzi w tym przypadku o wyłączenie całości okresu objętego zarzutem i przekazanie innej jednostce dalsze prowadzenie postępowania. Jeżeli w tym przypadku Katowice wyłączyły nas z postępowania i przekazały do postępowania z Opola, to w Opolu powinniśmy zostać objęci całym okresem. A nie jak zrobiono to wycinając pewien fragment z całości okresu. Celem tych przepisów, jest niedopuszczenie do podwójnego karania za ten sam czyn popełniony w krótkich odstępach czasu.
    1. art. 9 § 1 k. k. s. w zw. z art. 62 § 2 k. k. s. w zw. z art. 2 § 2 k. k. s., art. 56 §1 k. k. s., w zw. z art. 6 § 2 k. k. s. w zw. z art. 7 § 1 k. k. s., art. 37 § 1 pkt. 2 k. k. s., oraz
    1. art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k. i art. 299 §1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
  3. Pierwszy raz te zarzuty zostały nam postawione w listopadzie 2014 r przez Prokuraturę Okręgową w Opolu i obejmowały okres od 01 styczeń/marzec 2014 do 15 czerwiec 2014. W dniu 16 grudnia 2020 wydany został prawomocny wyrok przez Sąd Apelacyjny w Wrocławiu, który skazał nas na karę dwóch lat pozbawienia wolności jednocześnie zawieszając jej wykonanie na okres lat pięciu.
  4. Od wyroku została złożona skarga kasacyjna. Podstawą prawną złożenia skargi była sytuacja zmiany składu orzekającego po otwarciu przewodu sądowego, natomiast podstawą faktyczną jest to, że Sąd skazał nas za pomocnictwo w popełnieniu przestępstwa, które w ocenie Sądu nie miało miejsca (skazani za pomoc w zabójstwie, chociaż osoba nadal żyje). Złożona została również skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w związku z naruszeniem
    1. Art. 6 ust. 1 i art. 6 ust. 3 punkt d i Art. 7 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
  5. Jak wynika z materiałów z akt sprawy w Opolu, funkcjonariusze CBŚP z Opola już w sierpniu 2014 roku w jednej z notatek wskazują na powiązanie dwóch postępowań. Natomiast w dniu 08 luty 2016 r. Prokurator z Prokuratury Okręgowej w Opolu wystosował pismo do Prokuratury Okręgowej w Katowicach, która w tamtym czasie prowadziła postępowanie pod sygn. akt VI Ds. 81/13 obecnie RP I Ds. 2.2016. W piśmie tym prokurator zwraca uwagę na konieczność połączenia tych spraw z uwagi na możliwą łączność nie tylko przedmiotową, ale również podmiotową postępowania.
  1. Natomiast Prokuratura Regionalna w Katowicach w lutym 2019 postawiła nam zarzuty za tożsame czyny zabronione,
    1. art. 9 § 1 k. k. s. w zw. z art. 56 § 1 k. k. s. w zw. z art. 62 § 2 k. k. s. w zw. z art. 7 § 1 k. k. s. w zw. z art. 6 § 2 k. k. s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k. k. s. oraz
    2. art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. i art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.
  2. które zostały podjęte w krótkich odstępach czasu , obejmując okres od sierpnia 2013 – lutego 2014 oraz od 25 czerwca 2014 do października 2016. Słusznie biorąc pod uwagę, normatywną konstrukcję czynu ciągłego z art. 12 kk i art. 6 & 2 k. k. s. oraz to, że czyny zabronione zostały podjęte w krótkich odstępach czasu, co stanowi konstrukcję jednego czynu przestępczego uznając okres popełnienia przestępstwa od sierpnia 2013 do października 2016. Co oznacza, że tylko raz mielibyśmy stanąć przed Sądem a nie dwa razy. Z drugiej strony nielogicznym jest za tym fakt, iż w sytuacji jaka ma miejsce z wydanym prawomocnym wyrokiem, przez Sąd Apelacyjny w Wrocławiu oraz postawieniu tych samych zarzutów, mielibyśmy jednak odpowiadać po raz drugi.
  3. W tej kwestii wielokrotnie wypowiedział się Sąd Najwyższy cytuję:

Przypomnieć przy tym należy, co słusznie dostrzega skarżący, że od strony normatywnej konstrukcja czynu ciągłego z art. 12 KK choć składa się z wielu zachowań (elementów), to stanowi konstrukcję jednego czynu przestępnego, co z kolei ma ten skutek, iż „prawomocne skazanie za czyn ciągły (art. 12 KK) stoi na przeszkodzie, ze względu na treść art. 17 § 1 pkt 7 KPK, ponownemu postępowaniu o później ujawnione zachowania, będące elementami tego czynu, które nie były przedmiotem wcześniejszego osądzenia, niezależnie od tego, jak ma się społeczna szkodliwość nowo ujawnionych fragmentów czynu ciągłego do społecznej szkodliwości zachowań uprzednio w ramach tego czynu osądzonych […] Niestety, te łatwo dostrzegalne sygnały o możliwości istnienia procesowej przeszkody w orzekaniu nie były przedmiotem zainteresowania tak sądu pierwszej instancji, jak i sądu drugiej instancji, nie mówiąc już o prokuratorach biorących udział w tych postępowaniach, czy też obrońcy z urzędu.”

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 09 listopad 2017 V KK 327/17

„Zakaz prowadzenia postępowania w postaci res iudicata zachodzi wówczas, gdy uprzednio zakończone zostało prawomocnie postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby, nowe zaś postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już zakończonej, a także gdy jego przedmiot jest częścią przedmiotu osądzonego w sprawie już zakończonej. Natomiast przyjęcie odmiennej kwalifikacji prawnej czynu czy też różnice w opisie sposobu działania sprawcy nie otwierają możliwości ponownego postępowania. Nowe postępowanie nie jest także dopuszczalne w razie uprzedniego niepełnego rozpoznania sprawy. Powaga rzeczy osądzonej nie pozwala na ponowne postępowanie przeciwko tej samej osobie o ten sam przedmiot odpowiedzialności prawnej, innymi słowy – o ten sam czyn w znaczeniu prawnym.”

Postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 25 września 2015 III KK 140/15
  1. Nie bez znaczenia jest również fakt, że w tych dwóch postępowaniach brały udział inne osoby o różnych statusach, czyli w postępowaniu prowadzonym przed Prokuraturę Regionalną występują jako oskarżeni natomiast w postępowaniu prawomocnie zakończonym mieli status świadka. Więc w jaki sposób można mówić o sprawiedliwości, równości wobec prawa itd.
  2. Ponieważ od wydania prawomocnego wyroku przez Sąd Apelacyjny upłynęło pół roku, a Prokuratura nadal milczy, to zdecydowałem się w dniu 07 czerwca 2021 złożyć wniosek o umorzenie postępowania w stosunku co do mojej osoby, ponieważ występuje negatywna przesłanka z
    1. art. 17 & 1 pkt. 7 k p k „Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się”
  1. Ta sprawa nie tylko pokazuje negatywny obraz działalności Prokuratury czy Sądu, ale również adwokatów, którzy w większości twierdzą, że w postępowaniu przygotowawczym nic nie można zrobić, więc należy czekać do czasu, aż akt oskarżenia nie wpłynie do Sądu.
  2. Jednak co innego wynika z cytatu:

Fundamentalnym zadaniem obrońcy, jak zauważa Jerzy Milewski, powinno być niedopuszczenie do rozpoczęcia przewodu sądowego. Uprawnienia obrońcy, uwidaczniające się już na etapie postępowania przygotowawczego, mają uczynić z niego efektywne ,,narzędzie obrony”, a nie, cytując autora, ,,obrońcę malowanego”. Ten jasno wyrażony krytycyzm i odpowiednia argumentacja obrońcy przekonać powinny oskarżyciela o bezzasadności zamierzonego oskarżenia

„Instytucja uniewinnienia w polskim procesie karnym” – Marta Kowalczyk-Ludzia, Wydawnictwo UWM Olsztyn 2014
  1. Dla zrozumienia sytuacji, zwrócę jeszcze uwagę na inne okoliczności związane z tym zagadnieniem. Otóż jak już pisałem w zakładce „Prokuratura poszerzyła zakres terytorialny o inne kraje UE”, prokurator K. Janoska, w dniu 13 grudnia 2017 wydała postanowienie o przejęciu postępowania prowadzonego w Republice Czeskiej, które dołączyła do prowadzonego postepowania sygn. akt RP I Ds. 2.2016. Wiadomo, że celem było wyłudzenie od czeskich spółek środków finansowych, ale z drugiej strony było to logiczne, że w ten sposób eliminuje się podwójne karanie za ten sam rzekomo popełniony czyn zabroniony.
  2. Podobnie wygląda kwestia związana z zarzutami dotyczącymi mojej partnerki, gdzie prócz przedstawienia zarzutów w tym postępowaniu, o ten sam rzekomo popełniony czyn zabroniony, zarzuty przedstawiła Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach w związku z prowadzonym postępowaniem wobec spółki Luxona, której partnerka była Prezesem zarządu. Prokurator K. Janoska w dniu 30 październik 2019 wydała postanowienie o połączeniu postępowań przygotowawczych. Ktoś powie, że w tym przypadku, prokurator Janoska, już postawiła wcześniej zarzuty, czyli sprawa nieco inaczej wygląda jak w sprawie opolskiej.
    1. Owszem w przypadku postępowania prowadzonego przez Naczelnika KAS, faktycznie tak jest, jednak sytuacja połączenia postępowania prowadzonego, przez czeski organ ścigania jest identyczny jak postępowanie opolskie, gdyż też nie mieliśmy zarzutów postawionych w tamtym postępowaniu.
    2. Druga rzecz, to bardziej skłaniałbym się, że błąd został popełniony w związku z nie włączeniem postępowania prowadzonego przez Prokuraturę w Opolu do postępowania w Katowicach, ponieważ postępowanie w Katowicach zostało wszczęte wcześniej, przeprowadzono już pewne czynności w naszym kierunku, za nim doszło do postawienia nam zarzutów w Opolu. Tym bardziej, że w tych dwóch postępowaniach zachodziła łączność podmiotowo przedmiotowa o czym mówi & 107 r w u p.
  3. Tak czy inaczej nie zmienia to faktu, że prokurator K. Janoska, po otrzymaniu wniosku o umorzenie postępowania wobec mojej osoby, powinna wniosek rozpoznać i wydać odpowiednie postanowienie nie zależnie, czy umorzyła by postępowanie co do mojej osoby, czy też oddaliła wniosek uznając za bezzasadny.
Przewlekłość postępowania
  1. Kolejnym naruszeniem prawa jakie w tym postępowaniu ma zapewne miejsce, to bez wątpienia jest przewlekłość postępowania o czym mówi ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora (Dz. U. 2004 Nr 179 poz. 1843).
  2. Ocena czy doszło do przewlekłości postępowania określona została w ustawie a dokładniej w artykule, który przytoczę poniżej w części dotyczącej postępowania przygotowawczego.
    1. Art. 2 ust. 2 „Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności […] podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego. […] Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.”
  3. Następnie ustawa określa kto jest uprawniony do wniesienia skargi, jak również do jakiego Sądu należy rozpoznanie skargi oraz przez kogo wnosi się skargę i tak,
    1. Art. 3 „Uprawnionym do wniesienia skargi jest:
      1. ust. 1 w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe – strona;
      2. ust. 4 w postępowaniu karnym – strona oraz pokrzywdzony, nawet jeśli nie jest stroną;
      3. ust. 6 w postępowaniu sądowo-administracyjnym – skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony;”
    2. Art. 4 ust. 5 „Jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przygotowawczego, właściwy do jej rozpoznania jest sąd przełożony nad sądem, który byłby właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy.”
    3. Art. 5 ust. 4 „Skargę dotyczącą przewlekłości postępowania przygotowawczego wnosi się do prokuratora prowadzącego lub nadzorującego to postępowanie.”
  4. O ile, przepisy art. 2, 3 i 4 nie budzą żadnych zastrzeżeń, tak już mam inne zdanie na temat art. 5 ust. 4, czyli wnoszenia skargi o przewlekłość do prokuratora prowadzącego czy nadzorującego, a nie bezpośrednio do Sądu właściwego do rozpoznania skargi.
  5. Zacznę, od tego, że prokurator, którego dotyczy skarga, po pierwsze ma możliwość zapoznania się z treścią skargi, przedstawionych argumentów przez składającego skargę i może odpowiednio przygotować i przekazać do Sądu swoje argumenty.
  6. Już w tym miejscu dochodzi do pewnej niesprawiedliwości, ponieważ strona, której skarga dotyczy może się ustosunkować do argumentów strony skarżącej, a ta już nie ma takiej możliwości, ponieważ Sąd rozpoznaje zaocznie takie skargi.
  7. To tylko jeden powód, ale są i bardziej budzące wątpliwości, myślę że każdy zrozumie o czym piszę z dalszej części.
  8. Dodam jeszcze, że w mojej ocenie, skargę powinno składać, się do właściwego Sądu, który powiadamia o skardze organ, którego skarga dotyczy, jednocześnie zobowiązuje ten organ do przedstawienia własnych argumentów i przekazania akt sprawy. Zresztą w ustawie jest;
    1. Art. 10 & 2a „Jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przygotowawczego, sąd właściwy zawiadamia Skarb Państwa – prokuratora przełożonego nad prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie przygotowawcze, doręczając mu odpis skargi.”
  9. Biorąc za tym pod rozważenie złożenie skargi na przewlekłość w tym postępowaniu, należałoby wskazać, na czas trwania postępowania czyli około ośmiu lat, wskazać jakie zostały podjęte czynności w tym czasie, które miały znaczenie dla składającej skargę strony.
  10. Tutaj należałoby wskazać m. in.
    1. Blokada rachunków spółki Luxona w dniu 16 październiku 2014 a następnie ich odblokowanie w styczniu 2015, przy czym, złożone zażalenie na czynność blokady prokuratura przekazała do Sądu dopiero pół roku po odblokowaniu rachunków, pomimo tego zażalenie Sąd rozpoznał na niekorzyść spółki. Zwracając również uwagę, że postępowanie było prowadzone w sprawie a nie przeciwko oraz nie przeprowadzono żadnej czynności wobec osób związanych z spółką.
    2. W ten sam dzień prokurator Katarzyna Janoska z Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w Katowicach, zleciła przeprowadzenie postępowania kontrolnego w spółce Luxona organowi skarbowemu obecnie Naczelnikowi Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach.
    3. Postępowanie to pomimo, że w dniu 11 lutym 2020 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję organu II instancji tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, jednak organ ten w wrześniu 2020 postanowił uchylić Decyzję I instancji i przekazać do ponownego rozpoznania.
    4. Ponieważ w ocenie spółki i osób reprezentujących spółkę, organy prowadzące postępowanie kontrolne mogły dopuścić się przestępstwa w dniu 24 luty 2021 złożono do Prokuratury Regionalnej w Krakowie zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa na szkodę spółki. Ta jednak przekazała zawiadomienie do Prokuratury Regionalnej w Katowicach, co doprowadziło do sytuacji, że w ciągu pięciu miesięcy zaangażowano pięć organów Prokuratur, w ostateczności zawiadomienie trafiło do Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, która to Prokuratura będąc od trzydziestu dni w posiadaniu zawiadomienia przysyła pismo w którym powołuje się na art. 307 & 1 k p k, który obliguje ją do wystawienia w ciągu 30 dni postanowienia o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania, natomiast zdaniem prokuratora jest to podstawa wzywająca do udostępnienia w ciągu 7 dni Prokuraturze materiału dowodowego, który został wskazany w zawiadomieniu. Owszem część pierwsza tego artykułu mówi o uzupełnieniu danych zawartych w zawiadomieniu lub dokonać sprawdzenia faktów, ale nie o zobligowaniu do udostępnienia materiału dowodowego.
    5. Jednak to mniej istotne, ponieważ prokurator stwierdza, że wskazany materiał nie został im udostępniony, ponieważ nie mają go w Prokuraturze, ponieważ mam potwierdzenie złożenia wraz z zawiadomieniem to wniosek jest jeden Prokuratura zagubiła materiał dowodowy, skandal.
    6. Powiem więcej ten materiał nie zaginął, tylko jest to świadome działanie Prokuratury co jest jeszcze większym skandalem, a co gorsza wiem kto za tym stoi, jest to przełożony prokurator K. Janoskiej, czyli szef Prokuratury Regionalnej w Katowicach prokurator Tomasz Janeczek.
  11. To już nie tylko skandal, ale faktyczny przykład działania układu zależnego od władzy.
    1. W marcu 2017 Prokuratura zwróciła się o pomoc prawną do Republiki Czeskiej w celu przeprowadzenia przez organy ścigania tego kraju czynności przeszukania pomieszczeń tj. mieszkania i biura zajmowanych przez skarżącego, pomimo że całość dokumentacji spółki Luxona została przekazana w październiku 2014 i od tego czasu przez ponad dwa lata nie podejmowano, żadnych czynności, poza prowadzonym postępowaniem kontrolnym przez organ skarbowy nie wzywano nikogo nawet w charakterze świadków.
    2. Kolejna czynność jaka zaistniała to wydanie w grudniu 2017 roku postanowienia o przejęcie postępowania prowadzonego również w sprawie przez organ czeskiej Prokuratury wobec obywateli polskich (skarżącego) i włączenie postępowania do prowadzonego postępowania którego dotyczy skarga, wraz z środkami finansowymi zabezpieczonymi na rachunkach czeskich spółek oraz uznanie tych środków za dowód rzeczowy w tym postępowaniu.
    3. Na to postanowienie, pełnomocnik reprezentujący czeskie spółki złożył do Sądu Okręgowego w Katowicach zażalenie za pośrednictwem Prokuratury. Ta sama Pani prokurator K. Janoska, przekazała natomiast zażalenie do Sądu Rejonowego w Katowicach.
    4. Następnie w styczniu 2018 w kolejnym postanowieniu, pomimo braku rozpatrzenia przez Sąd zażalenia, Prokuratura zwróciła się do organu czeskiej Prokuratury o przekazanie środków finansowych z rachunków spółek na rachunek Prokuratury w Katowicach, w związku z tym czeski organ nakazał bankom czeskim w których posiadały rachunki czeskie spółki przelać pieniądze do Polski w efekcie doszło do przejęcia majątku czeskich spółek niezgodnie z przepisami prawa Republiki Czeskiej, prawa polskiego oraz prawa UE.
    5. Sąd Rejonowy w Katowicach rozpoznał złożone zażalenie dopiero w październiku 2018 tj. dziesięć miesięcy po złożeniu zażalenia, jednocześnie rozstrzygając, że postanowienie Prokuratury było zgodne z prawem innego zdania, był natomiast Trybunał Konstytucyjny Republiki Czeskiej, który rozpoznawał skargę czeskich spółek złożoną w Czechach.
    6. Otóż rozpoznając skargę w pełnym składzie czeski Trybunał Konstytucyjny orzekł, że organ czeskiej Prokuratury, przekazując środki finansowe z rachunków czeskich spółek na rachunek polskiej Prokuratury w Katowicach, naruszył prawo własności, które podlega ochronie Konstytucji oraz prawu Unii Europejskiej. Jednocześnie Trybunał zwrócił się do czeskiej Prokuratury, by ta skierowała wniosek do polskiej Prokuratury o zwrot przekazanych środków finansowych. W konsekwencji wydanego orzeczenia zwolniono z Prokuratury czeskiej Panią prokurator, która naruszyła przepisy prawa, czym działała na szkodę czeskich spółek. Następnie czeska Prokuratura kilkukrotnie zwróciła się do Prokuratury w Katowicach o zwrot środków finansowych, ta jednak milczy i lekceważąco nie odpowiada na złożone wnioski.
    7. W listopadzie 2018 prokurator Katarzyna Janoska z Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach w tym postępowaniu, który obejmuje okres od połowy 2011 do końca października 2016, wydała nakaz zatrzymania i postawiła zarzuty osobie, która pracowała w jednej z naszych spółek czeskich i nałożyła wolnościowe środki zapobiegawcze w tym, zakaz opuszczania kraju, poręczenie majątkowe, dozór policyjny oraz zakaz kontaktowania się z pracodawcą, w konsekwencji tego ostatniego środka osoba ta straciła pracę i środki do życia.
    8. Jednocześnie Prokuratura mając wiedzę, że zamieszkujemy i pracujemy wraz z partnerką w Republice Czech nie wystosowała do nas żadnego wezwania w zamian za to, prowadzący śledztwo funkcjonariusze CBA z Katowic, w sposób podstępny, chcieli doprowadzić do zatrzymania partnerki w tym celu przygotowali zasadzkę w jednej z prywatnych szkół na Śląsku, której uczniem był syn partnerki lat 9. Postanowili w sposób podstępny zmusić Dyrektorkę szkoły, by ta pod pretekstem konieczności rozmowy z partnerką na temat syna wezwała ją do szkoły, gdy sekretarka zadzwoniła kilka dni przed zatrzymaniem naszej pracownicy, partnerka będąc nie świadoma umówiła się na konkretny dzień. W sumie był to dzień po zatrzymaniu pracownicy, w ten umówiony dzień z samego rana raz jeszcze zadzwoniła sekretarka z szkoły, czy na pewno partnerka przyjedzie, potwierdziła, że tak, to wzbudziło podejrzenia i partnerka nie pojechała do szkoły, jak później się dowiedzieliśmy były one zasadne. Natomiast czekający przed szkołą jak i w szkole funkcjonariusze nalegali by Dyrektorka za wszelką cenę zmusiła partnerkę do przyjazdu, ale Dyrektorka stanowczo odmówiła, ponieważ obawiała się, że może to doprowadzić do tragedii, mając na względzie zdenerwowanie partnerki i trasę około stu kilometrów do przejechania.
    9. Ta sytuacja stała się jasna, że Prokuratura chce nas zatrzymać i zamknąć w areszcie, dlatego zwróciliśmy, się do swoich obrońców, by złożyli wnioski do Sądu o listy żelazne, ponieważ nie czujemy się winni chcieliśmy wziąć udział w czynnościach Prokuratury, jednak świadomość podejmowanych działań CBA i Prokuratury wzbudzała nasze podejrzenia, że trafimy do aresztu, tym samym nasze spółki upadną i zostaniemy bez środków do życia oraz stracimy możliwość obrony swojej niewinności.
    10. W grudniu 2018 uzyskaliśmy listy żelazne, które jednak nie do końca nas satysfakcjonowały, wszem zapewniały nam ochronę prze zastosowaniem aresztu, jednak z sentencji listów wynikało, że zastosowano areszt domowy, gdyż nie mogliśmy opuszczać miejsca zamieszkania na terenie Polski wskazanego w wniosku, tym sposobem pozbawieni zostaliśmy prowadzenia działalności w naszych spółkach a co gorsza, można było to interpretować jako zakaz opuszczania mieszkania. Dlatego też prosiliśmy obrońców o złożenie dwóch wniosków jeden o interpretacje zakazu opuszczania mieszkania a drugi o pozwolenie na pobyt od poniedziałku do soboty w miejscach siedziby firm w Czechach, Sąd wydał pozwolenie na trzy dniowe pobyty.
    11. W końcu w dniu 8 luty 2019, po tym jak Prokuratura odwołała termin wyznaczony w styczniu 2019 została przeprowadzona czynność w Prokuraturze Regionalnej w Katowicach, gdzie w oddzielnych pokojach prokuratorzy postawili nam zarzuty oraz przeprowadzili czynność przesłuchania. W moim przypadku trafiłem do prokurator K. Janoskiej, której towarzyszyła agentka CBA o czym dowiedziałem się po sporządzeniu protokołu. Po przedstawieniu zarzutów, nie przyznałem się do nich i złożyłem pisemne oświadczenie w którym podważyłem brak podstaw prawnych do stawianych zarzutów. Do dnia dzisiejszego Prokuratura nie odniosła się do tego.
    12. Kolejną czynnością, jaka miała miejsce w tej sprawie, to 20 lutego 2019 w siedzibie CBA w Katowicach odbyła się konfrontacja z innym podejrzanym w tej sprawie, na początku również złożyłem oświadczenie w którym stwierdziłem, że bezzasadnym jest prowadzenie czynności do czasu, aż Prokuratura nie odniesie się do mojego oświadczenia w końcu po rozmowie z obrońcą postanowiliśmy, że wezmę w tej czynności udział. Sama konfrontacja była w żaden sposób nie zasadna, ponieważ nie składałem żadnych wyjaśnień w tym postępowaniu osobą z którą byłem konfrontowany był były pracownik spółki Luxona, który pracował w roku 2014.
    13. Miesiąc później odbyła się kolejna czynność konfrontacji w siedzibie Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, która również była tak jak poprzednia bezzasadna.
    14. Od tego czasu w tym postępowaniu jedyną czynnością, która trwa od października 2014, jest prowadzone przez Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach postępowanie kontrolne wobec spółki Luxona, chociaż brak wszelkich podstaw prawnych jak i faktycznych do jej prowadza, co świadczy jedynie o nacisku Prokuratury na ten organ, by ten wydał negatywną dla spółki Decyzję, by mogła Prokuratura wykorzystać ją jako dowód w tym postępowaniu. Ponieważ uchylona Decyzja przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oraz merytoryczne uzasadnienie wyroku potwierdza, że teza jaką wskazuje Prokuratura w zarzutach jest błędna, bezpodstawna, zresztą nie tylko ten wyrok, ale jest wiele wyroków Sądu Najwyższego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego, które obalają wykreowaną tezę Prokuratury i to nie tylko wobec nas ale również wobec pozostałych podejrzanych.
  12. W dniu 07 czerwiec 2021 złożyłem do prokurator K. Janoskiej wniosek o umorzenie postępowania co do mojej osoby w zw. z zaistniałą negatywną przesłanką procesową z art. 17 & 1 pkt. 7 k p k, do dnia dzisiejszego pomimo upływu prawie pięćdziesięciu dni wniosek nie został rozpoznany. To pokazuje w jaki sposób Prokuratura lekceważy polskich obywateli.
    1. Mając świadomość, że złożenie za pośrednictwem Prokuratury prowadzącej to postępowanie skargi na przewlekłość do właściwego Sądu prawdopodobnie nie przyniesie oczekiwanego efektu, to jednak postanowiłem, że taką skargę przygotuję i złożę, ponieważ przy negatywnym wyniku, będę mógł złożyć odwołanie, a nie powtórzy się sytuacja jak z wnioskiem, na który nie odpowiada Prokuratura. Dlatego w dniu 09 sierpień 2021 skierowałem za pośrednictwem Prokuratury Regionalnej w Katowicach skargę do Sądu Apelacyjnego w Katowicach.
  1. Kolejny raz moje podejrzenia, że tak złożony wniosek do prokurator „słup” Janoskiej, jak i za jej pośrednictwem złożona skarga na przewlekłość postępowania do Sądu Apelacyjnego w Katowicach nie przyniesie żadnych efektów i nie mam na myśli ich rozpoznania z wynikiem negatywnym. Ponieważ nawet takie rozpoznanie daje nadzieję na pozytywne rozpoznanie odwołania od wydanych postanowień.
  2. Natomiast miałem na względzie to, że wniosek ogólnie nie zostanie rozpoznany a skarga nie zostanie przekazana do właściwego Sądu przez prokuratorkę i tak niestety się dzieje, wniosek został złożony trzy miesiące a skarga miesiąc temu.
    1. W związku z tym, ponieważ narusza to moje podstawowe prawa i zamyka drogę do obrony niewinności, będę próbował reagować wykorzystując jedną możliwość jaką obecnie posiadam, czyli złożyć wniosek o udzielenie informacji bezpośrednio do Sądu Apelacyjnego w Katowicach, czy skarga na przewlekłość została przekazana do tego jako właściwego Sądu, czy też nie, oczywiście jeżeli otrzymam odpowiedź negatywną, to jedynie będzie ona ewentualnym dowodem na naruszenie prawa strony gdy dojdzie do złożenia skargi przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka o ile wystarczy mi życia.
  • W dniu 17 wrzesień 2021, otrzymałem odpowiedź O. Adm-010-442/21, na złożony wniosek z Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Oczywiście jak było do przewidzenia, skarga dotycząca przewlekłości postępowania do Sądu nie została przez Panią prokurator dostarczona.
  1. Jednak okazało się, że złożona skarga na przewlekłość postępowania została w końcu przekazana do Sądu Apelacyjnego w Katowicach, co istotne trafiła tam 28 września 2021 r. czyli, po ponad półtora miesiąca od złożenia. Zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, art. 11 Sąd rozpoznający skargę ma czas dwóch miesięcy od dnia złożenia, a więc Sąd miał raptem dziewięć dni na rozpoznanie skargi zgodnie z przepisem ustawy.
  2. Jak wynika z Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych, sprawę opublikowano w dniu 30 września 2021, w dniu kolejnym tj. 01 październik 2021, Sąd wysłał odpis skargi do Prokuratury Krajowej i co zastanawiające jest, to dopiero 25 października 2021r. SSA Aleksander Sikora wydał zarządzenie o uzupełnieniu braku formalnego pisma procesowego, który miałby polegać na braku podpisu, a dokładniej rzecz ujmując skarga była podpisana podpisem zaufanym. Z tego wynika, że skargę przyjęto, podjęto czynności polegające na poinformowaniu jednostki nadrzędnej Prokuratury o złożeniu skargi na przewlekłość i dopiero trzy tygodnie później wydano zarządzenie z możliwością oddalenia bez rozpoznania.
  3. Następnie w dniu 05 listopada 2021 Sąd skierował pismo do Prokuratury Regionalnej w Katowicach o dostarczenie postanowienia o przedłużeniu śledztwa, na dalszy czas oznaczony powyżej roku, od dnia 11 lipca 2021r., tzn., że śledztwo zostało zakończone w lipcu, zresztą w aktach sprawy nie było postanowienia o przedłużeniu terminu.
  4. W dniu 06 listopada 2021 r. otrzymałem dopiero dostęp na Portalu Informacyjnym Sądów Powszechnych do sprawy Sygn. akt: II S 46/21, nie wiem dlaczego tak późno, tym bardziej, że wysłano gdzieś korespondencję, która do mnie nie dotarła.
  5. 16 listopada 2021 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach wydał postanowienie oddalając skargę.
  6. Myślę, że innej decyzji się nie spodziewałem, jednak trudno jest zrozumieć taką decyzję, gdzie skarga dotyczy śledztwa trwającego osiem lat, sprawa dotyczy około czterdziestu osób, porównując do sprawy w Lublinie to jest połowa mniej podejrzanych a tam śledztwo trwało trzy lata. Jednak nie będę oceniał, czy takie orzeczenie jest słuszne czy nie, lecz przytoczę kilka kwestii z uzasadnienia;
    1. „Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w dniu 11.10.2013 r., na skutek zawiadomienia Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o podejrzeniu popełnienia przestępstwa […] Postanowieniem z dnia 30.05.2014 r. połączono do wspólnego rozpoznania postępowania prowadzone pod sygn. akt VI Ds. 95/13 oraz VI Ds. 81/13. Następnie postanowieniem z dnia 7.10.2014 r. do sprawy włączono kolejne postępowanie, prowadzone pod sygn. akt V Ds. 61/14. Postanowieniem z dnia 20.10.2014 r. sygn. akt VI Ds. 81/13 Prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w Katowicach dokonała blokady w zakresie transakcji obciążających na wskazanych w sentencji rachunkach bankowych należących do firmy LUXONA Sp. z.o.o. W uzasadnieniu wskazano, że powyższe ma związek z zawiadomieniem GIIF z dnia 29.10.2014 r, […] Postanowieniem z dnia 28.11.2014 r. połączono do wspólnego rozpoznania sprawę prowadzoną pod sygn. akt VI Ds. 81/13 oraz postępowanie sprawdzające prowadzone pod sygn. akt 3 Ds. 639/14, zaś postanowieniem z dnia 17.12.2014 r. do sprawy włączono postępowanie prowadzone pod sygn. akt VI Ds. 21/14. Postanowieniem z dnia 15.04.2016 r. połączono do wspólnego rozpoznania postępowanie sprawdzające prowadzone pod sygn. akt PO VI Ds. 17.2016 nadzorowane przez Prokuraturę Okręgową w Katowicach i włączono je do śledztwa o sygn. akt VI Ds. 81/13.”
  7. W tym fragmencie zwróciłem w szczególności uwagę na dwie rzeczy, pierwsza to kwestia przebiegu postępowania, czyli od początku przez rok śledztwo polegało na łączeniu do wspólnego prowadzenia kilku różnych postępowań, które były wszczynane w związku z zawiadomieniami Generalnego Inspektora Informacji Finansowej w tym na podstawie takiego zawiadomienia z dnia 29 października 2014 prokurator K. Janoska wydała postanowienie w dniu 20 października 2014 r. o blokadzie rachunków w spółce Luxona, wygląda to jak gdyby była jasnowidzem skoro na dziewięć dni do przodu przewiduje, że zostanie wydane takie zawiadomienie, co ciekawe blokada miała miejsce w dniu 16 października 2014 r., więc jeszcze wcześniej, niż postanowienie zostało wydane.
  8. Druga kwestia to przerwa, która występuje w prowadzeniu śledztwa pomiędzy 17 grudnia 2014 r. a 15 kwiecień 2016 r., czyżby półtora roku bezczynności nie jest przewlekłością?
    1. „Pismem z dnia 10.10.2017 r. Zastępca Prokuratora Regionalnego zwróciła się do Prokuratury w Okręgowej w Ostrawie z wnioskiem o rozważenie przekazania Prokuraturze Regionalnej w Katowicach materiałów śledztwa o sygn. 1 KZN 4188/2016 (k. 355, wątek I, tom 2). W dniu 13.12.2017 r. na wniosek Prokuratury Okręgowej w Ostrawie z dnia 7.11.2017 r. o przejęcie ścigania karnego obywateli Rzeczpospolitej Polskiej […] Pismem z dnia 14.12.2017 r. Zastępca Prokuratora Regionalnego, wobec uznania postanowieniem z dnia 14.12.2017 r., utrzymanym w mocy w zaskarżonym zakresie postanowieniami Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 27.08.2018 r. sygn. akt III Kp 686/18 oraz z dnia 4.10.2017 r. sygn. akt III Kp 226/18 (k. 416 – 432 wątek I, tom 3) środków pieniężnych zabezpieczonych na rachunkach bankowych spółek B L, D O P Sp. z.o.o., W Sp. z.o.o., E G s. r. o. oraz T of P s. r. o. za dowody rzeczowe, zwróciła się do czeskich organów ścigania, z wnioskiem o przelanie wskazanych w treści tego pisma środków na rachunek sum depozytowych Prokuratury Regionalnej w Katowicach. (k. 414, watek I, tom 3).”
  9. Ten wątek, jest kontynuacją poprzedniego, gdzie prokuratorka zajmuje się połączeniem kolejnych postępowań, aż w końcu w sposób oficjalny następuje przejęcie postępowania prowadzonego przez Prokuraturę w Ostravie i jednocześnie dochodzi do bezprawnego przejęcia środków finansowych z kilku spółek w tym dwóch czeskich i zabezpieczeniu ich jako dowód rzeczowy. Następnie jeszcze miało miejsce przygotowanie do postawienia zarzutów, natomiast po ich postawieniu, zostały jeszcze przeprowadzone m. in. następujące czynności;
    1. „Postanowieniami z dni 3.08.2020 r., 04.08.2020 r., 28.09.2020 r., 14.12.2020 r. oraz 18.06.2021 r. włączono materiały przekazane przez Wielkopolski Urząd Celno-Skarbowy w Poznaniu, Śląski Urząd Celno-Skarbowy w Katowicach (k. 611, k. 612, k. 613, k. 619, k. 625 wątek I, tom 4). W dniu 8.12.2020 r. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach wpłynęła kopia umowy o przedłużeniu działania wspólnego zespołu śledczego (k. 614 wątek I, tom 4). […] W jego toku koniecznym było przesłuchanie znacznej liczby świadków oraz osób podejrzanych (które to czynności wykonywane były min. w dniu 5.11.2018 r., 21.01.2019 r.1.03.2019r., 25.04.2019 r., 24.05.2019 r., 28.05.2019 r., 30.05.2019 r., 31.05.2019 r. , 03.06.2019 r., 14.06.2019 r., 20.10.2020 r., 02.03.2021r. ,07.06.2021 r., 16.07.2021 r.), przeprowadzenie licznych przeszukań, oględzin i analiz zabezpieczonych przedmiotów.”
  10. A więc od marca 2019 r. czyli po postawieniu zarzutów mojej osobie oraz przeprowadzeniu dwóch czynności o charakterze fikcyjnych konfrontacji, do lipca 2021 roku, prokuratura musiała wydać pięć postanowień o włączeniu materiałów dowodowych w postaci decyzji dwóch organów podatkowych z Poznania i Katowic oraz przeprowadzić w ciągu dwunastu dni czynności przesłuchania świadków, czyli dwanaście dni pracy w ciągu dwóch lat.
Wydział Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej
  1. Drodzy czytelnicy, właśnie minęło
    1. ❗ Sto dni od czasu złożenia wniosku o umorzenie postępowania wobec mojej osoby;
    2. ❗ Ponad miesiąc od złożenia skargi na przewlekłość postępowania;
    3. ❗ Półtora roku od złożenia zażalenia w sprawie zwrotu zabranych rzeczy
    4. ❗ Dwa i pół roku od złożenia wniosków o uchylenie zarzutów i zwrot dowodów należących do czeskich spółek.
  2. „Skargę dotyczącą przewlekłości postępowania przygotowawczego wnosi się do prokuratora prowadzącego lub nadzorującego to postępowanie.” art. 5 & 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora. Jak przewidywałem ten przepis powstał w celu utrudnienia lub uniemożliwienia składania skarg na przewlekłość postępowania i skrzętnie organ Prokuratury Regionalnej w Katowicach z tego korzysta już od 2014 roku, gdy wówczas składał zażalenia z dużym opóźnieniem a obecnie jak widać uznał, że nie będzie składał skarg, czy zażaleń.
  3. Dzisiaj wiem, nawet bez informacji z Sądu Apelacyjnego, że skarga nie trafiła do tego Sądu ani do żadnego innego, ponieważ prokuratorka udostępnia akta sprawy współoskarżonej, co oczywiście nie stanowi alibi, dla niezłożenia skargi na przewlekłość. Zgodnie z art. 7 ustawy jw. „Sąd lub prokurator, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie.”
  4. Tym samym stwierdziłem, że takie działanie narusza podstawowe prawa i wolości zawarte w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Więc w dniu 30 września 2021 podjąłem decyzję o skierowaniu zawiadomienia do Naczelnika Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej o naruszeniu przez prowadzącą (nadzorującą) prowadzone postępowanie sygn. akt. RP I Ds. 2.2016 przepisów prawa wynikających z Kodeksu postepowania karnego i innych, w efekcie czego prokuratorka mogła dopuścić się popełnienia czynów zabronionych określonych w Kodeksie karnym w tym art. 296 & 1a kk w zw. z art. 231 & 1 kk oraz art. 271 & 1 kk. Jednocześnie wniosłem o wszczęcie postępowania przez Naczelnika Wydziału Spraw Wewnętrznych wobec prokurator K. Janoskiej oraz o wyłączenie od prowadzenia (nadzorowania), przez nią postępowania przygotowawczego, które jest prowadzone od 8 (ośmiu) lat.
  1. W dniu 26 października 2021 Wydział Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej sporządził pismo pod sygn. akt: 1001-14.Ko.122.2021 i w dniu 28 października 2021 przesłał na skrzynkę elektroniczną. Pismo to jest informacją cytuję:

Uprzejmie informuję, że Pana korespondencja elektroniczna z dnia 30 września 2021 roku, zgodnie z właściwością została przekazana do Prokuratury Regionalnej w Katowicach.

Pismo Sygn. akt: 1001-14.Ko.122.2021 z dnia 26 październik 2021 Wydział Spraw Wewnętrznych PK
  1. To krótko mówiąc jest po prostu skandalem, a tym samym dowodem potwierdzającym na to, w jakim celu powołano Wydział Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej. W tym konkretnym przypadku służy jako parasol ochronny, dla prokurator Katarzyny Janoskiej. Nie jest możliwe w inny sposób wytłumaczyć podjęcia takiej decyzji, jeżeli organ ten po otrzymaniu zawiadomienia, gdzie strony przedstawiają konkretne zarzuty w działaniu prokurator wskazując podstawy faktyczne i prawne i jednocześnie wnoszą o wyłączenie jej od prowadzenia śledztwa. Natomiast, ta specjalna jednostka, założona w celu prowadzenia postępowań przygotowawczych w sprawach dotyczących przestępstw popełnionych przez m. in. prokuratorów, kieruje zawiadomienie do Prokuratury Regionalnej w Katowicach, jako organu właściwego, w której to pracuje prokurator Katarzyna Janoska. Innymi słowy zawiadomienie ma rozpoznać bezpośredni przełożony prokurator Tomasz Janeczek.
  2. Sama forma pisma budzi pewne zastrzeżenia, w mojej ocenie powinno zostać wydane postanowienie, gdzie zostaje podana podstawa prawna i od którego byłaby możliwość odwołania, z drugiej strony stało się już standardem takie działanie, do którego już przywykłem. Jest to celowe sporządzanie pism w formie nie podlegającej zażaleniu, tym sposobem pozwalając na uniknięcie ingerencji Sądu, z drugiej strony jest to ograniczenie prawa strony do obrony.
Udostępniony poniżej materiał jest powiązany z opisywanym postępowaniem
  1. W reportażu „Superwizjera” stacji TVN24.PL, pojawia się wątek związany z pochodzący z Łotwy Igorem T., czyli osoby poszukiwanej listem gończym, do którego dotarli reporterzy „Superwizjera”, w Dubaju, gdzie się ukrywa. To domniemany boss największej mafii vat-ej w Polsce. Zdaniem Prokuratury grupa, handlując paliwami, rzekomo wyłudziła kilkaset milionów złotych podatku. Zacytuję teraz jego słowa, które powiedział reporterom, gdy zapytali się o tą sprawę.

– Ta cała sprawa to jest wydmuszka. Nikt nie zarobił tych pieniędzy, nikt nie widział tych pieniędzy. Tak naprawdę w Polsce odprowadziłem szesnaście kilometrów podatków. Naprawdę miliony. Miliony. Znajdowałem luki prawne i może czasami pracowałem na granicy prawa, ale nie naruszając prawa – zapewnia Igor T.

Człowiek Mariusza Kamińskiego i wielki przemyt. Grzegorz P. – reportaż Superwizjera TVN – TVN24
  1. Otóż, co prawda sprawę Igora T. prowadzi Prokuratura Regionalna w Białymstoku, ale wątek tej sprawy jest prowadzony również przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach, dokładniej jest to sprawa o której piszę ten artykuł.
    1. Dlatego też postanowiłem udostępnić ten materiał w moim artykule. Tym bardziej, że z reportażu TVN, można wywnioskować, co było powodem przejęcia śledztwa od organów CBŚP, przez Centralne Biuro Antykorupcyjne CBA i dalsze prowadzenie tego śledztwa, które nadzoruje prokuratorka Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Katarzyna Janoska, pod bezpośrednim nadzorem Prokuratora Krajowego B. Święczkowskiego.

Reporterzy „Superwizjera” dotarli do nagrania rozmowy, w trakcie której kilku mężczyzn planuje duże przestępstwo. Jednym z nich jest Grzegorz P., współtwórca i były dyrektor CBA, jeden z najbliższych współpracowników Mariusza Kamińskiego. Został skazany razem z nim za nieprawidłowości przy śledztwie dotyczącym afery gruntowej, a później wspólnie z Kamińskim ułaskawiony przez prezydenta Andrzeja Dudę.

Człowiek Mariusza Kamińskiego i wielki przemyt. Grzegorz P. – reportaż Superwizjera TVN – TVN24
  1. Na temat powołania do służby Centralnego Biura Śledczego, napisałem już w artykule https://samoukprawa.com/polski-uklad-mafijny „Mafia przejmuje władzę w Polsce”, ten reportaż potwierdza moją ocenę sytuacji, przedstawioną w tamtym artykule.
    1. Ale nie tylko, pozwala również odpowiedzieć sobie na pytanie, dlaczego podczas czynności przedstawienia zarzutów przez Panią prokurator, uczestniczyła agentka CBA pełniąca funkcję protokolantki. Można przyjąć, że taka praktyka ma na celu zwiększyć bezpieczeństwo działań członkom zarządu mafii, działającej pod płaszczem partii. Zapewnić wiedzę z pierwszej ręki czy ograniczyć możliwość wycieku jakichkolwiek informacji, mogących zaszkodzić tym członkom. Wreszcie przedstawia obraz, że to nie Prokuratura nadzoruje prowadzące służby śledztwo, tylko to CBA kieruje poczynaniami prac Pani prokurator, oczywiście nieoficjalnie.

W reportażu dziennikarze wracają do dubajskich taśm. Grzegorz P. i Igor T. rozmawiają o liście żelaznym dla tego drugiego. To dokument, który jest gwarancją, że Igor T. nie zostałby zatrzymany, gdyby przyleciał zeznawać do Polski. Przypomnijmy: według Łotysza były dyrektor CBA miał proponować załatwienie listu za milion złotych. Na nagraniu słychać, że Igor T. jest sceptyczny, jednak Grzegorz P. przekonuje go że warto złożyć jeszcze jeden wniosek przez kancelarię ich wspólnego znajomego prawnika. Mężczyźni rozmawiają o liście żelaznym, na jaki musiałaby się zgodzić Prokuratura Regionalna w Białymstoku. Szefuje jej Elżbieta Pieniążek, była znajoma Grzegorza P. z czasów pracy w CBA. – Elżbieta Pieniążek jest ewidentnie człowiekiem Mariusza Kamińskiego jako była agentka CBA. Taki realny wzrost jej pozycji i stanowisko szefowej prokuratury regionalnej otrzymała dlatego, że pracowała w CBA z Kamińskim i on zadbał o to, żeby ona po zmianach w prokuraturze i dojściu PiS-u do władzy zajęła to stanowisko

Człowiek Mariusza Kamińskiego i wielki przemyt. Grzegorz P. – reportaż Superwizjera TVN – TVN24
  1. Z tego cytatu wynika, że Grzegorz P. były dyrektor CBA, proponuje Igorowi T. złożenie wniosku o list żelazny, by mógł wrócić do Polski złożyć wyjaśnienia w Prokuraturze Regionalnej w Białymstoku, której szefem jest była pracownica CBA, która jest człowiekiem Mariusza Kamińskiego, to jemu zawdzięcza swoje stanowisko.

Spotkanie zostało nagrane w meksykańskiej restauracji jednego z luksusowych hoteli w Dubaju. Trwa ponad dwie godziny. Obok Grzegorza P. i poszukiwanego listem gończym Igora T. brali w nim udział także Michał B., powiązany ze środowiskiem pseudokibiców przemytnik papierosów oraz Marcin K., drugi oprócz Grzegorz P. były oficer CBA

Człowiek Mariusza Kamińskiego i wielki przemyt. Grzegorz P. – reportaż Superwizjera TVN – TVN24
  1. Ten cytat, przytoczyłem by pokazać, że nie tylko chodziło o list żelazny, dla Igora T., ale celem spotkania w Dubaju byłych agentów CBA z Igorem T., była również próba nawiązania współpracy, polegającej sprowadzaniu z Wietnamu papierosów. Ta kwestia wprowadza, pewne znaki zapytania, ponieważ listu żelaznego nie otrzymał Igor T., który powiedział reporterom, że wycofał się z propozycji sprowadzania papierosów, ale zdaniem reporterów, doszło do takiego przemytu papierosów o jakim rozmawiano. Dlatego rodzą się pytania.
    1. 1) W jakim celu były agent CBA prowadzi rozmowę z Igorem T.?
    2. 2) Czy miałby to być podstęp, polegający na wciągnięciu Igora T. w przemyt papierosów?
    3. 3) Czy po wciągnięciu w przemyt przyznano by list żelazny w sprawie mafii VAT-ej?
    4. 4) Czy na dalszym etapie miałoby to zostać wykorzystane przeciwko Igorowi T.?
    5. 5) Czy chodziło tylko o wykorzystanie kontaktów Igora T. przez mafię?
    6. 6) Czy w zamian Igor T. zostałby objęty parasolem ochronnym, a mafia czerpała korzyści?
    7. 7) Czy też Igor T. ma już zapewniony parasol, a chodziło tylko o nowe dochody dla mafii?
  2. Za pewne nie jest łatwo odpowiedzieć, na pytania co było celem spotkania i nagrania tej rozmowy. Analizując fakty zawarte w reportażu, czyli chęć rozmowy z reporterami, odpowiadając na ich pytania w tym informacja o rzekomej mafii, w której jest domniemanym bossem, w mojej ocenie jest prawdziwa, przez co trwa tyle lat i jest prowadzona co najmniej przez dwie jednostki Prokuratury Regionalnej w Białymstoku i Katowicach. Jeżeli porównać miałbym z sprawą prowadzoną przez Prokuraturę w Lublinie z moim udziałem i wiedzą na temat parasola ochronnego wobec Jana B., spróbuję odpowiedzieć na te pytania.
    1. 1) Chodziło o nawiązanie współpracy pozwalającej czerpać korzyści przez mafię.
    2. 2) I tak i nie, bardziej postrzegałbym to, jako wyrobienie sobie haka na Igora T.
    3. 3) Myślę, że to zależałoby od kilku czynników, a szczególnie zachowania Igora T.
    4. 4) Myślę, że odpowiedź znajduje się w drugiej części zdania w pkt. 2
    5. 5) Myślę, że nie, a na pewno nie do czasu aż, mafia czerpała by korzyść.
    6. 6) Myślę, że współpraca między Igorem T., a mafią byłaby z korzyścią dla dwóch stron.
    7. 7) Nie mogę tego wykluczyć, odpowiedź na to pytanie można by udzielić posiadając wiedzę, czy współpraca została podjęta czy też nie. Dając wiarę słowom Igora T., że nie skorzystał z współpracy i nie uzyskał listu żelaznego, może wskazywać, że nie jest objęty parasolem ochronnym.
  3. Ważną w tym przypadku informacją byłaby odpowiedź, kto przeprowadził nagrania rozmów, czy to Igor T., o czym może świadczyć przekazanie nagrania przez jego prawą rękę? To jednak nie wyklucza, że prawa ręka Igora T., zrobiła to na zlecenie służb.
  4. Istnienie nagrań, w posiadaniu których są wszystkie polskie służby specjalne, które jednak nic z nimi nie robią, może świadczyć, że autorem nagrań jest Grzegorz P., bądź prawa ręka Igora T. na zlecenie służb. Jeżeli dodamy do tego fakt, że Igor T. odmówił podjęcia współpracy, mamy wyjaśnienie, dlaczego nikt nie korzysta z nagrań. Nagranie powstało bez zgody Sądu i może służyć jedynie jako materiał operacyjny, odmowa współpracy spowodowała, że nagranie stało się bezprzedmiotowe.
%d bloggers like this: