To nie koniec

Walki z urzędnikami Urzędów Skarbowych

Dnia 10 grudnia 2019 roku otrzymałem kolejne pismo od Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tarnowskich Górach, które nie zawiera tytułu jednak z treści wynika, że jest to informacja o dokonywanych czynnościach sprawdzających w związku z wydaną decyzją Naczelnego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach oraz decyzją utrzymującą w/w w mocy Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. W oparciu o Ordynację Podatkową w tym: Art. 155 & 1 w brzmieniu: „Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań, przedłożenia dokumentów lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, w tym także w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy” oraz Art. 272 „Czynności sprawdzające dokonywane przez organy podatkowe pierwszej instancji „. Decyzja ta według autora określa kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w deklaracji VAT – 7K za III kwartał/2014 roku na kwotę 0,00 zł. W związku z powyższym organ podatkowy prosi o skorygowanie kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji VAT – 7K za IV kwartał / 2014 rok. To pismo, to jest już szczytem bezczelności urzędników KAS co do tego postępowania podatkowego względem spółki. Pokazuje, również jak urzędnik postrzega przedsiębiorców z góry traktując ich nie jako tego, który go utrzymuje tylko jako chłopa pracującego za kromkę chleba, czy też ostatnio modne stwierdzenie za miskę ryżu by szlachta urzędnicza miała jak najwięcej. Jak można zażądać korekty deklaracji gdy jest cała lista argumentów, która wskazuje na brak logiki ku temu.

LISTA ARGUMENTÓW
  • po pierwsze po upływie pięciu lat, gdy spółka nie ma już obowiązku przetrzymywać dokumentacji księgowej,
  • po drugie spółka złożyła skargę na decyzję do WSA,
  • po trzecie dokonano niezgodnie z prawem Art. 239 F zajęcia z konta bankowego spółki rzekomego zobowiązania podatkowego, gdyż została złożona skarga do WSA,
  • po czwarte, podatek naliczony w decyzji jest wyliczony błędnie gdyż podatek VAT jest wartością dodaną do podstawy, a nie odjętą jak wyliczono.
  • po piąte korekta deklaracji o której mówi pismo nie powinna być skorygowana na kwotę o,oo zł. lecz jak już to na kwotę jaka była naliczona tzn 806 zł.
  • po szóste z kolejnej deklaracji za IV kwartał kwota do przeniesienia z poprzedniej deklaracji powinna być pomniejszona o kwotę 806 zł.
  • po siódme celem organu jest próba wyjścia z naruszenia prawa przez Organ kontrolny w wyniku którego doszło do zwrotu należnego podatku VAT w kwocie 61.000 zł co należy uznać za decyzję uznającą złożoną deklarację i wniosek o zwrot, a teraz podejmują próby by spółka musiała dokonać zwrotu. Jest to działanie na szkodę przedsiębiorcy.
  • po ósme zgodnie z Art. 59 & 1 pkt. 4 Ordynacji Podatkowej. Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek: zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku w związku z Art. 75 & 5 Jeżeli zwrotu nadpłaty w trybie, o którym mowa w § 4, dokonano nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, w zakresie nadpłaty będącej przedmiotem wniosku nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe. Art. 76 & 1 „Nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań. podatkowych”
WIZYTA W URZĘDZIE SKARBOWYM ws. KOREKTY

W dniu 16 grudnia 2019 roku w związku z korektą udałem się do Urzędu Skarbowego w Tarnowskich Górach wcześniej jednak skontaktowałem się telefonicznie z Panią urzędnik w celu umówienia spotkania. Wrażenie jakie odniosłem w czasie rozmowy nie było najlepsze, Pani urzędniczka nie była zadowolona, że się wybieram sugerując, że Ona potrzebuje tak na prawdę tylko korektę. Jednak moje zdanie było wręcz całkiem odmienne tzn. że nie miałem zamiaru składania korekty. Wchodząc do biura w którym ta Pani pracuje, krótko mówiąc nie zdawałem Sobie sprawy, że można w takich warunkach pracować. Jednak to nie jest ważne dla mnie teraz więc przejdę do meritum, otóż pierwsze pytanie Pani miało być potwierdzeniem, że przyjechałem złożyć deklarację, na co moja odpowiedź była krótka, że nie i że ogólnie żadnej korekty nie będę składał argumentując to pkt. 2 powyższej listy powodów a mianowicie złożoną skargą do WSA i ten argument tak naprawdę wystarczył by zobaczyć, że Pani urzędnik zmieniła Swoje podejście a nawet zauważyłem pewne zaniepokojenie. Po czym zapytała się czy mam kopię tej skargi złożonej i czy może sobie zrobić ksero, na co odpowiedziałem, że mam i może Sobie ją zostawić. W pewnej chwili przyszło mi do głowy a nawet przekazałem to Pani urzędnik, zadając pytanie czy nie podejrzewa kogoś, że chce Ją wsadzić na minę, bo widziałem, że nie została poinformowana o złożonej skardze do WSA, chociaż składana była przez ręce wydającego zaskarżoną decyzję. Międzyczasie Pani urzędnik z drugiego biura przyniosła druk w którym napisała, że nie może być zrobiona korekta ze względu na skargę i na tym temat korekty był zamknięty do czasu rozpatrzenia Skargi przez WSA. Ja jednak wykorzystując sytuację, że mogę powiedzieć co ogólnie myślę na temat decyzji i zachowania KAS przez te pięć lat postanowiłem się podzielić tym co myślę. Więc mówiąc kilka rzeczy z w/w pkt. patrzyłem na reakcję urzędniczki, po której odniosłem wrażenie: Proszę mnie zostawić niech Pan Sobie już idzie, bo co Ja mam powiedzieć skoro ma Pan rację. Muszę przyznać, że są jeszcze urzędnicy mający ludzką twarz.

Czekając na uzasadnienie z WSA

ODBIERAM KORESPONDENCJE OD NACZELNIKA US

W dniu 11 luty 2020 r. odbyło się posiedzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie złożonej Skargi przez spółkę na Decyzję II instancji wydaną przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Sąd orzekający w składzie trzech sędziów postanowił Wyrokiem uchylić Decyzję, teraz czekamy na pisemne uzasadnienie Wyroku oraz uprawomocnienie. Jakie było moje zaskoczenie, gdy w dniu 06 marca 2020 r. odebrałem w imieniu spółki pismo otrzymane od Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tarnowskich Górach, z treści której wynika, że jestem po raz kolejny wezwany do złożenia korekty w imieniu spółki w związku z w/w Decyzją w terminie 7 dni licząc od dnia kolejnego po odebraniu pisma. Ciężko jest mi wytłumaczyć Sobie ten fakt inaczej niż to, że jest to wielki absurd wynikający z działalności urzędników państwowych. Nie wnikając już w artykuły z Ordynacji Podatkowej wskazane w piśmie mające być podstawą prawną do złożenia korekty, a tak naprawdę w mojej ocenie dotyczą bardziej przeprowadzenia egzekucji podatkowej niż zrobienia korekty. To również ciężko zrozumieć sens i logikę składania korekty skoro zmianie uległa sytuacja, która na dzień dzisiejszy po uchyleniu decyzji przywraca stan jaki był gdy spółka składała deklarację za III kwartał 2014 roku, mógłbym zrozumieć gdyby spółka dokonała korekty, gdy została do tego wezwana za pierwszym razem, ale wówczas nie złożono korekty. Tak się złożyło, że w dniu wizyty w sprawie korekty zamykano bezpośrednią obsługę petentów w Urzędach Skarbowych jednak przyjęto moją odpowiedź.

ZAŁĄCZNIKI:

Ocena własna

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM UZNAJĘ ŻE:
  1. Trwa nadal działanie organów państwa na szkodę spółki przez: – długoletnią kontrolę zakończoną wydaną niezgodnie z obowiązującym prawem Decyzją co potwierdza wydany Wyrok Sygn. akt I SA/Gł 1498/19 przez WSA w Gliwicach; – nie zgodnie z prawem wynikającym z Art. 33 & 1 Pkt. 6 w zw z Art. 26 & 5 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zostaje przeprowadzona egzekucja z rachunku bankowego w związku z rzekomym zobowiązaniem podatkowym; – Pełnomocnik spółki składa Zażalenie na przeprowadzoną egzekucję do Naczelnika US który zlecił egzekucję ale zostaje rozpatrzone przez Naczelnika innego US, będącego wierzycielem; – który wydaje Postanowienie na Zażalenie jako nieuprawniony Naczelnik co wynika z Art. 34 & 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – następnie ten nieuprawniony Naczelnik wysyła Swoje Postanowienie do spółki pomijając ustanowionego Pełnomocnika czym narusza kolejny przepis prawny wynikający z Art. 40 & 2 Kodeks postępowania administracyjnego; – w związku z tą okolicznością Pełnomocnik w imieniu spółki składa Skargę na podstawie Art. 17 & 1 w zw z Art. 34 & 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, czyli organu wydającego uchyloną przez WSA Decyzję – zaznaczę tutaj, że skarżącym jest spółka reprezentowana przez adwokata na podstawie Pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa Spółki co w świetle prawa znaczy, że stroną jest Spółka, która złożyła skargę a nie jej Pełnomocnik. – w dniu 25 maja 2020 roku zostało wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Postanowienie ws sprawie złożonej przez Spółkę Skargi w którym to stwierdzono niedopuszczalność ww. skargi (zażalenia) z uwagi na fakt, że powyższe postanowienie nie weszło do obrotu prawnego.
  2. Urzędnicy którzy naruszają obowiązujące prawo uważają, że nie ponoszą odpowiedzialności za Swoje działania. – Czy jest to prawda, czy tylko powtarzana pewna teza przyjęta w czasach ustroju komunistycznego. – Według najwyższego prawa obowiązującego w Polsce jakim jest Konstytucja RP i zgodnie z Art. 32 ust 1 wszyscy są wobec prawa równi; – sprawdzimy co mówią o tym przepisy Kodeksu Karnego – Kto to jest urzędnik skarbowy? Zgodnie z Art. 115 & 13 jest to funkcjonariusz publiczny – teraz zobaczmy czym jest czyn zabroniony? Zgodnie z Art. 115 & 1 jest to: „Czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej” – to sprawdźmy, czy w związku z powyższym takiego czynu mógł się dopuścić Naczelnik Urzędu Skarbowego (funkcjonariusz publiczny), który jako nieuprawniony do wydania Postanowienia takie Postanowienie wydaje? Czynem zabronionym jest wydanie Postanowienia przez osobę nieuprawnioną, co oznacza przekroczenie uprawnień a w związku z tym naraża się na odpowiedzialność karną z Art. 231 & 1 Kodeksu Karnego w brzmieniu „Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.” Również można by przyjąć naruszenie z Art. 235 Kodeks Karny w brzmieniu „Kto, przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi, kieruje przeciwko określonej osobie ściganie o przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne albo w toku postępowania zabiegi takie przedsiębierze, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”