Umorzenie śledztwa

Na wstępie

  • W dniu 07 lipca 2022 r. zostało odebrane postanowienie o umorzeniu śledztwa prowadzonego przez prokuratora A. Latka z Prokuratury Rejonowej delegowanego do Prokuratury Okręgowej w Gliwicach. Śledztwo dotyczyło złożonego przez moją osobę zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy publicznych na szkodę spółki Luxona, w której swego czasu pełniłem funkcję Prezesa zarządu. Więcej na ten temat można przeczytać pod wcześniejszymi artykułami „Zawiadomienie Prokuratury” oraz „Zawiadomienie Prokuratury 2

postanowienie

  • Na początku przypomnę, że zawiadomienie złożyłem 24 lutego 2021 roku i dotyczyło możliwości popełnienia takich przestępstw jak art. 231 & 1 kk, art. 235 kk, art. 271 & 1 kk w zw. z art. 18 kk oraz art. 258 kk i innych. Następnie w dniu 16 listopada 2021 r. wskazałem w piśmie na możliwość popełnienia kolejnych przestępstw tj. art. 296 & 1 kk oraz art. 212 kk. Z czego jednak jak się dowiedziałem z uzyskanego w styczniu 2022 r. wydanego w dniu 13 września 2021 postanowienia o wszczęciu śledztwa, zostało ono wszczęte jedynie pod kątem
    • art. 231 & 1 kk i art. 271 & 1 kk.
  • Co do art. 212 kk czyli zniesławienia to szerzej napisałem w części drugiej zawiadomienia link powyżej.
  • Natomiast jak wynika z odebranego postanowienia o umorzeniu śledztwa, to miało ono być prowadzone w kierunku popełnienia przestępstw z
    • art. 231 & 1 kk i art. 271 & 1 kk przy zast. art. 11 & 2 kk w zw. z art. 12 & 1 kk, z art. 239 & 1 kk w zw. z art. 12 & 1 kk, z art. 258 & 1 kk, z art. 231 & 1 kk i art. 235 & 1 kk przy zast. art. 11 & 2 kk w zw. z art. 12 & 1 kk oraz z art. 266 & 2 kk.
  • W tym miejscu zwracam uwagę, że chociaż prokurator wskazał na również inne artykuły niż tylko zawarte w postanowieniu o wszczęciu, to jednak są one różne od tych z zawiadomienia m. in. brakuje art. 18 kk oraz art. 296 & 1 kk w zamian natomiast wskazał na art. 239 & 1 kk i art. 266 & 2 kk. Tutaj myślę, że warto jest przytoczyć treść tych przepisów;
    • art. 239 & 1 Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, zaciera ślady przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego albo odbywa za skazanego karę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
    • art. 266 & 2 Funkcjonariusz publiczny, który ujawnia osobie nieuprawnionej informację niejawną o klauzuli „zastrzeżone” lub „poufne” lub informację, którą uzyskał w związku z wykonywaniem czynności służbowych, a której ujawnienie może narazić na szkodę prawnie chroniony interes, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
  • O ile jeszcze rozumiem prowadzenie śledztwa w kierunku ujawnienia osobie nieuprawnionej informacji, którą uzyskał funkcjonariusz publiczny w związku z wykonywaniem czynności służbowych, tak całkiem nielogicznym jest prowadzenie postępowania co do zarzutu utrudniania lub udaremnienia postępowania karnego. Szczególnie w sytuacji gdy w zawiadomieniu wskazałem art. 235 kk, tutaj dodam, że artykuł ten nie posiada paragrafu jak wskazał prokurator.
    • art. 235 Kto, przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi, kieruje przeciwko określonej osobie ściganie o przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne albo w toku postępowania zabiegi takie przedsiębierze, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
  • Myślę, że każda logicznie myśląca osoba zgodzi się z tym, że skoro składający zawiadomienie podejrzewa, iż funkcjonariusz publiczny dopuszcza się tworzenia fałszywych dowodów i kieruje przeciwko osobie zawiadamiającej ściganie o przestępstwo skarbowe, to jednocześnie nie może pomagać sprawcy przestępstwa skarbowego np. zacierając ślady, a więc działać dla dobra zawiadamiającego. Z toku myślenia prokuratora wynika, że złożyłem zawiadomienie na funkcjonariuszy publicznych, chociaż oni działali na naszą korzyść.
  • Ta sytuacja w pewien sposób pomaga zrozumieć co prokurator chciał powiedzieć w treści poszczególnych opisów czynów, które trudno jest zrozumieć, dla przykładu zacytuję treść dotyczącą opisu czynu w pkt. II oraz III
    • „w sprawie mającego miejsce w okresie pomiędzy październikiem 2014 roku a marcem 2022 roku w Tarnowskich Górach, Częstochowie, Katowicach, Sosnowcu i innych miejscach, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, udaremnienia postępowania karego poprzez udzielenie sprawcom przestępstw urzędniczych pomocy do uniknięcia odpowiedzialności karnej, tj. o przestępstwo z art. 239 & 1 kk w zw. z art. 12 & 1 kk”
    • „w sprawie mającego miejsce w okresie pomiędzy październikiem 2014 roku a marcem 2022 roku w Tarnowskich Górach, Częstochowie, Katowicach, Sosnowcu i innych miejscach, działaniach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstw urzędniczych na szkodę LUXONA Sp. z o.o. z/s w Tarnowskich Górach polegających na przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków przez urzędników administracji skarbowej, poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne w treści dokumentów oraz udaremnieniu postępowania karego poprzez udzielenie sprawcom przestępstw urzędniczych pomocy do uniknięcia odpowiedzialności karnej, tj. o przestępstwo z art. 258 & 1 kk”
  • O ile zrozumiałym jest treść dotycząca przekroczenia uprawnień, niedopełnienia obowiązków przez urzędników administracji skarbowej oraz poświadczenia nieprawdy w treści dokumentów działając wspólnie i w porozumieniu w ramach zorganizowanej grupy przestępczej jest zrozumiała i zgodna z złożonym zawiadomieniem, tak już fragment treści znajdujący się w opisach czynu w pkt. II i III, tj. „udaremnienia postępowania karego poprzez udzielenie sprawcom przestępstw urzędniczych pomocy do uniknięcia odpowiedzialności karnej,” pomijając literówkę jest absolutnie niezrozumiały, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że udzielenie tej pomocy miałoby dotyczyć m. in. osoby składającej zawiadomienie.
  • Przytoczę jeszcze fragment postanowienia dotyczący opisu czynu z pkt. IV,
    • „w sprawie mającego miejsce w okresie pomiędzy październikiem 2014 roku a marcem 2019 roku w Częstochowie i Katowicach przekroczenia uprawnień przez urzędników administracji skarbowej na szkodę interesu byłej prezes zarządu LUXONA Sp. z o.o. z/s w Tarnowskich Górach – Dagmary W. poprzez tworzenie fałszywych dowodów i podejmowanie podstępnych zabiegów, czego skutkiem było skierowanie przeciwko niej ścigania o przestępstwo skarbowe, tj. o przestępstwo z art. 231 & 1 kk i art. 235 & 1 kk przy zast. art. 11 & 2 kk w zw. z art. 12 & 1 kk,”
  • Zdaniem prokuratora nadzorującego śledztwo podstawą prawną umorzenia śledztwa co do wszystkich przestępstw wskazanych w zawiadomieniu oraz wskazanych przez prokuratora jest art. 17 & 1 pkt. 2 Kodeksu postepowania karnego
    • art. 17 & 1 pkt. 2 Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa;
  • Teraz jeszcze przytoczę fragmenty uzasadnienia wydanego postanowienia;
    • „Wskazane śledztwo zostało wszczęte w dniu 13 września 2021 roku, na podstawie zawiadomienia o przestępstwach złożonego przez byłego prezesa zarządu LUXONA Sp. z o.o., a mianowicie Krzysztofa W. […] Równocześnie jednak mając na uwadze treść pism Krzysztofa W. objęto zakresem również inne przestępstwa, a mianowicie określone w art. 239 & 1 kk, art. 258 & 1 kk, art. 235 & 1 kk i art. 266 & 2 kk. W odniesieniu do tych czynów brak było wystarczających podstaw do wszczęcia postępowania przygotowawczego określonych w art. 303 k p k.
  • Proszę zauważyć, w jaki sposób prokurator próbuje tłumaczyć swoje postanowienie, gdzie już na samym początku uzasadnienia opiera się nie na faktach, lecz na przedstawieniu ich w sposób niejasny, by nie napisać zakłamując fakty. Otóż w zawiadomieniu wskazałem art. 258 & 1 kk, art. 235 & 1 kk nadto art. 18 & 1 kk, dalej uzupełniając o art. 296 & 1 kk i art. 212 kk, dalej o ile z treści pism mógł prokurator objąć zakresem również inne przestępstwo, to na pewno nie można było mówić o art. 239 & 1 kk. Twierdzenie, że brak było wystarczających podstaw do wszczęcia postępowania określonych w art. 303 k p k, w odniesieniu do tych czynów, jest zwykłą bzdurą, chociażby dlatego, iż
    • art. 303 Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, wydaje się z urzędu lub na skutek zawiadomienia o przestępstwie postanowienie o wszczęciu śledztwa, w którym określa się czyn będący przedmiotem postępowania oraz jego kwalifikację prawną.
  • ten artykuł nie określa podstaw wszczęcia postępowania, chyba że mowa o przestępstwie określonym w art. 239 & 1 kk.
  • W dalszej części prokurator wskazuje jakie czynności zostały przeprowadzone w trakcie śledztwa. W pierwszej kolejności wymienia czynność przesłuchania świadków wśród których wskazuje moją osobę, prezesa zarządu pokrzywdzonej spółki Luxona, pracownicę Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, pięcioro pracowników Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, pracownicę Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu, pracownicę Urzędu Skarbowego w Tarnowskich Górach oraz dwie byłe pracownice spółki Luxona.
  • Odnośnie świadków związanych z pokrzywdzoną spółką Luxona, to oprócz mojej osoby wiedzę na temat okoliczności objętych prowadzonym postępowaniem, ma jedynie właścicielka spółki Pani Dagmara W., natomiast z oczywistych powodów takiej wiedzy nie mogły posiadać byłe pracownice spółki Luxona, które pracowały do końca 2014 roku, a zawiadomienie dotyczyło szczególnie działań funkcjonariuszy publicznych w okresie 2019 do 2021 związanych z wszczętym postępowaniem kontrolnym w październiku 2014 roku. Również osoba prezesa zarządu nie posiadała takiej wiedzy, ponieważ funkcję tą objęła dopiero pod koniec marca 2021 roku. A więc nie przesłuchano osoby mającej wiedzę, natomiast czynność przesłuchania mojej osoby została przeprowadzona dwukrotnie z tym, że pytania jakie zostały zadane mojej osobie nie zmierzały do wyjaśnienia tej sprawy. Co do pozostałych świadków, czyli urzędników poszczególnych organów skarbowych, są to osoby, które w mojej ocenie powinny usłyszeć zarzuty i występować w sprawie jako osoby podejrzane.
  • Kolejnym materiałem na który powołuje się prokurator miałyby być informacje oraz odpisy niezbędnej dokumentacji pozyskane od właściwych organów skarbowych, ZUS-u, Prokuratury Regionalnej z Katowic oraz Sądu Rejonowego w Gliwicach.
  • Odnośnie tego materiału dowodowego, to zastanawiam się jaka dokumentacja pozyskana z ZUS-u Prokuratury Regionalnej w Katowicach mogłaby mieć znaczenie w tym postępowaniu. Rozumiem z Sądu Rejonowego w którym prowadzony jest Krajowy Rejestr Sądowy oraz dokumentacja z organów skarbowych.
  • Dalej w uzasadnieniu prokurator wskazał, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono następujący stan faktyczny. Na początku wskazując historię pokrzywdzonej spółki Luxona, a więc datę powstania spółki, jej właścicieli, poszczególnych członków zarządu. Następnie opisując kwestię związaną z prowadzeniem postępowania kontrolnego przez organy skarbowe m. in. kiedy i przez kogo zostało postepowanie wszczęte, kto ją prowadził, dokładnie całą historię od października 2014 roku do listopada 2021 roku. Czytając to można odnieść wrażenie, że jest to nie tyle istotne dla prowadzonego śledztwa i uzasadnienia jego umorzenia, co skopiowana treść pochodząca z decyzji organów skarbowych wydanych w postępowaniu kontrolnym. Z tego też powodu nie chcąc się powtarzać, zapraszam do przeczytania poprzednich artykułów jakie w tej sprawie napisałem m. in. „Zawiadomienie Prokuratury” do którego link wskazałem na początku. Jedynie co mogę jeszcze w tej kwestii dodać, to jeżeli nawet uzasadnienie nie napisano na zasadzie kopiuj wklej, to na pewno prokurator opiera się o treść pism sporządzonych przez osoby, które mogły dopuścić się przestępstwa na szkodę spółki Luxona, bez zweryfikowania czy polegają one na prawdzie. Jako przykład podam chociażby okoliczność dotyczącą złożonego przez spółkę wniosku do prowadzącego postępowanie organu skarbowego, w dniu 16 luty 2021 r. Prokurator wspomina o tym w uzasadnieniu tymi samymi słowami co używał organ skarbowy, że w dniu 26 luty 2021 r. jako osoba składająca ten wniosek zostałem wezwany do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku poprzez jego prawidłowe podpisanie. Natomiast faktycznie takiego wezwania nie otrzymała spółka, po drugie wniosek był podpisany prawidłowo, a podważanie, że wniosek ten złożyłem jako osoba nie uprawniona jest bezpodstawne, biorąc pod uwagę, że w Krajowym Rejestrze Sądowym wykreślono moją osobę z funkcji prezesa zarządu w dniu 19 luty 2021 r. a więc trzy dni po złożeniu prawidłowo wniosku. Pomijając już fakt, że do skreślenia mnie z funkcji prezesa zarządu doszło pomimo, że nie upłynął ustawowy termin trzech miesięcy od wydania prawomocnego wyroku na złożenie wniosku o uchylenie zakazu pełnienia funkcji w zarządzie spółki, o czym mówi Kodeks Spółek Handlowych.
    • art. 18 & 4 W terminie trzech miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku, o którym mowa w § 2, skazany może złożyć wniosek do sądu, który wydał wyrok, o zwolnienie go z zakazu pełnienia funkcji w spółce handlowej lub o skrócenie czasu obowiązywania zakazu. Nie dotyczy to przestępstw popełnionych umyślnie. Sąd rozstrzyga o wniosku, wydając postanowienie.
  • W tej kwestii nowością jest wskazanie w uzasadnieniu przez prokuratora, że dopiero w dniu 27 maja 2021 r. do organu prowadzącego postępowanie kontrolne wpłynął odpis postanowienia o wykreśleniu mojej osoby z funkcji Prezesa zarządu, tym samym rodząc pytanie skąd wiedzę miał ten organ już na przełomie lutego i marca 2021 roku.
  • Abstrahując już od tego prokurator w uzasadnieniu od strony 4 do strony 30 przedstawia przebieg prowadzonego postępowania kontrolnego wobec pokrzywdzonej powołując się na treść dokumentów uzyskanych jako materiał dowodowy przekazany wraz z zawiadomieniem oraz w czasie prowadzenia śledztwa. Następnie podając informację dotyczącą przeprowadzonych przesłuchań świadków czy też informację uzyskaną z Prokuratury Regionalnej w Katowicach dotyczącą przedstawienia zarzutów mojej osobie oraz mojej partnerce Dagmarze W. Jak wynika z treści jedna z świadków skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań natomiast druga była pracownica spółki przekazała, że w temacie prowadzonego postępowania nie posiada żadnej wiedzy co jest zrozumiałe, mając na uwadze okres w którym pracowała w spółce a okres objęty postępowaniem. Dalej prokurator przedstawia lakoniczne zeznania złożone przez świadków zatrudnionych w organach skarbowych, które w rzeczywistości mogły dopuścić się przestępstw wskazanych w zawiadomieniu.

reasumując

  • Prokurator po zapoznaniu się z zawiadomieniem oraz dostarczonymi materiałami w postaci decyzji postanowień jak i wyniku kontroli oraz wysłuchaniu osób, które mogły dopuścić się przestępstwa w charakterze świadków postanowił umorzyć śledztwo z powodu braku znamion czynów zabronionych. Wniosek jaki można wysnuć jest taki, że funkcjonariusz publiczny nie jest zobligowany do przestrzegania obowiązujących w ustawie przepisów prawa, a wręcz może pełnić swoją funkcję według własnych zasad, kierując się w stronę spełnienia oczekiwań swoich przełożonych, w zamian mając zapewnią ochronę przed odpowiedzialnością karną za naruszenie przepisów prawa.
  • Niech ten artykuł i ta sprawa w połączeniu z artykułem, który niedawno napisałem pt. „Polskie organy ścigania„, będzie dla nas Polaków pewnym przekazem i ostrzeżeniem przed tym co może spotkać każdego z nas a raczej was drodzy czytelnicy, ponieważ nas już to spotkało. Te dwa artykuły łącząc ze sobą dają obraz pokazujący gdzie jest Polska, patrząc do czego zdolne są polskie organy państwowe, które z każdego niewinnego człowieka mogą zrobić przestępcę, w sposób tak wiarygodny, że nawet najbliższe otoczenie, które mamy koło siebie uwierzy, że jesteśmy przestępcami.
  • Oczywiście nie poprzestanę na tym, by uznać, że nie popełniono przestępstwa na szkodę spółki Luxona oraz na szkodę osób, którym postawiono zarzuty w oparciu o fałszywy materiał dowodowy stworzony przez funkcjonariuszy publicznych i złożę zażalenie do sądu.

zażalenie na postanowienie

  • W dniu 14 lipca 2022 r. złożyłem za pośrednictwem Prokuratury Okręgowej w Gliwicach do Sądu Okręgowego w Gliwicach zażalenie na postanowienie o umorzeniu śledztwa. Zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu postepowania karnego w tym;
    • art. 315 & 2, poprzez przeprowadzenie w śledztwie czynności bez udziału strony, pomimo, że wraz z zawiadomieniem został złożony w tym przedmiocie wniosek,
    • art. 305 & 4, poprzez niezawiadomienie osoby składającej zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, odnośnie umorzenia śledztwa – z pouczeniem o przysługujących uprawnieniach,
  • Nadto zarzucając to, iż prowadząc postępowanie nie przeprowadzono czynności, które mogły mieć wpływ na wynik końcowy śledztwa. W tym nie przesłuchano w charakterze świadka osób, których zeznania mogłyby mieć istotne znaczenie w sprawie m. in. właścicielki spółki LUXONA Pani Dagmary W. oraz osób związanych z spółkami, których dane zostały ujawnione w dokumentach sporządzonych przez urzędników skarbowych i skierowanych do spółki LUXONA. W zamian przesłuchano w charakterze świadków osoby, które z oczywistych powodów nie mogły mieć wiedzy na temat zarzutów znajdujących się w zawiadomieniu, ponieważ w spółce LUXONA pracowały do końca 2014 roku, a zarzuty dotyczyły w szczególności okresu 2019 – 2022. Bądź też przesłuchano w charakterze świadka osoby, wobec których w zawiadomieniu kierowane były zarzuty popełnienia czynów zabronionych. Nieuwzględnienie, znajdującego się w zawiadomieniu zarzutu z art. 18 & 1 kk, w zamian prowadząc postępowanie w kierunku popełnienia czynu zabronionego z art. 239 & 1 kk, który to zarzut nie został wskazany w zawiadomieniu a wręcz przeciwnie wskazano zarzut z art. 235 kk oraz w kierunku art. 266 & 2 kk. Błędną ocenę załączonych w sprawie materiałów dowodowych w postaci sporządzonych przez funkcjonariuszy publicznych dokumentów, przekazanych do Prokuratury wraz z dołączonym wskazaniem jakie zostały naruszone przepisy prawa.
%d bloggers like this: