Wynik kontroli

ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO

  1. W dniu 03 listopad 2021 r. Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach oddział w Częstochowie, zakończył postępowanie kontrolne UKS2493/W1P1/42/174/14, prowadzone wobec spółki Luxona, które zostało wszczęte w dniu 17 października 2014 r. „wynik kontroli” nr. pisma 38000-CKK1-1.4103.36.2020.KAAG.183 został sporządzony przez Z-ca Naczelnika Anna Miliczek-Kuś Z up. Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, osoba ta nie została upoważniona do prowadzenia zakończonego postępowania zgodnie z upoważnieniem z dnia 23 listopad 2021 nr. 38000-CKK1-1.4103.36.2020.76.

PODSTAWA PRAWNA WYDANIA

  1. Na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej
  2. (Dz. U. z 2016 r., poz. 720 ze zm.) w związku z art. 202 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, w oparciu o postanowienie o wszczęciu postępowania kontrolnego UKS2493/W1P1/42/174/14/2/005 z dnia 16.10.2014 r. wydanego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Katowicach, przedstawia się ustalenia i wnioski z postępowania kontrolnego.
    1. I. Zakres kontroli:
  3. Rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres II i III kwartał 2014 r.
    1. II. Ustalenia kontroli:
  4. Podatek od towarów i usług za II i III kwartał 2014 r.
    1. 1) Nie stwierdzono nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za II kwartał
    2. 2014 r. i w tym zakresie Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach
    3. wydał 3.04.2017 r. wynik kontroli nr 338000-CKK1.4103.7.2017.58.
    4. 2) Nie stwierdzono nieprawidłowości w ustaleniu podatku należnego i naliczonego oraz nadwyżki podatku należnego nad naliczonym do przeniesienia na następny okres
    5. rozliczeniowy wykazanego w deklaracji VAT-7K za III kwartał 2014 r. Stwierdzono
    6. natomiast, że Spółka w deklaracji VAT-7K za III kwartał 2014 r. wykazała świadczenie usług
    7. poza terytorium kraju niepodlegające opodatkowaniu, i z tego tytułu zawyżyła podstawę
    8. opodatkowania w kwocie 186 415 zł.
  5. Poniżej zamieszczam tabele z wyniku kontroli i wcześniejszej decyzji z 03 kwietnia 2017 oraz formularz Deklaracji VAT-7K.
  1. III. Ustalenie stanu faktycznego.
  2. W toku postępowania kontrolnego tut. Organ ustalił, że „Luxona” Spółka z o.o. w III kwartale
  3. 2014r. udokumentowała sprzedaż usług fakturami wskazującymi jako ich odbiorcę podmiot
  4. zarejestrowany w Stanach Zjednoczonych o nazwie International Leader LLC przy zastosowaniu przepisu art. 28l ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, uznając je jako niepodlegające opodatkowaniu.
  5. W wyniku analizy zgromadzonego materiału dowodowego tut. Organ stwierdził, że potwierdzenie wykonania usług dla podmiotu mającego siedzibę poza terytorium UE ma charakter fikcyjny, w rzeczywistości usługi udokumentowane fakturami nr 1/08/2014 z 1 sierpnia 2014 r. i nr 1/09/2014 z 1 września 2014 r. dotyczące transakcji z tytułu „prowizji za świadczone usługi” były świadczone dla polskiego podmiotu Spółki P-C, w imieniu której Spółka Luxona wystawiała faktury sprzedaży i prowadziła obsługę finansową, i powinny zostać opodatkowane stawką krajową w wysokości 23%.
  6. Powyższe ustalenia zostały zawarte w decyzji z 3.04.2017 r. nr 338000-CKK1.4103.7.2017.57, utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 29.08.2019 r. nr 2401-IOD4_4103.18.2019.37/20. Wyrokiem z 11.02.2020 r. sygn. akt. I SA/G1 1498/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 29.08.2019 r. nr 2401-IOD4_4103.18.2019.37/20.
    1. Opis dowodów będących podstawą ustalenia stanu faktycznego.
  7. Spółka „Luxona” z o.o. udokumentowała sprzedaż usług na rzecz podmiotu posiadającego
  8. siedzibę w Stanach Zjednoczonych o nazwie International Leader LLC, ————————–
  9. ———————————————-
  10. Przedmiotem sprzedaży była „prowizja” za realizację umowy o współpracy z 25 czerwca 2014r.
  11. Sprzedaż dokumentowały faktury:
    1. – z 1 sierpnia 2014 r. nr 1/08/2014 w kwocie netto/brutto 00 000, 00 zł, VAT- np., tytułem „prowizja za lipiec 2014″
    2. – z 1 września 2014 r. nr 1/09/2014 w kwocie netto/brutto 00 000, 00 zł, VAT- np., tytułem „prowizja za sierpień 2014″.
  12. Na podstawie analizy danych z wyciągu bankowego I. Bank z rachunku nr 00000000000000000000000000 prowadzonego na rzecz „Luxona” Sp. z o. o. tut. organ ustalił, że 9 lipca 2014 r. International Leader LLC dokonał wpłaty 00 000,00 zł, tytułem faktury zaliczkowej nr F/1/07/14/ZAL.
  13. Następnie 1 sierpnia 2016 r. ww. podmiot dokonał przelewu na kwotę 00 000,00 zł na konto Spółki „Luxona” w banku P. – nr konta 00000000000000000000000000.
  14. Należność wynikająca z faktury nr 1/09/2014 w kwocie 00 000,00 zł została zapłacona 2 września 2014 r. na konto Spółki „Luxona” w m. Bank — nr konta 00000000000000000000000000.
  15. Z ustaleń wynika dalej, że zapłaty zobowiązania wynikającego z ww. faktur podmiot International Leader LLC dokonał z rachunku XX00000000000000000000000000 prowadzonego przez Bank P. Oddział w P.
  16. Faktury ww. zostały wystawione w związku z realizacją umowy o współpracy z 25 czerwca
  17. 2014 r., którą Luxona Spółka z o.o. zawarła z International Leader LLC – zleceniodawcą.
    1. Informacje o P-C Sp. z o.o.
  18. Spółka P-C była tzw. „znikającym podatnikiem”, który nie prowadził działalności gospodarczej i wprowadził do obrotu faktury VAT na rzecz P Sp. z o. o., z K, NIP: oraz F Sp. z o. o. w K, NIP:
  19. Faktury te, w imieniu Spółki P-C, wystawiła Pani Dagmara W, która również zarządzała środkami pieniężnymi Spółki P-C realizując postanowienia umowy o współpracy zawartej z International Leader LLC w dniu 25 czerwca 2014 r. Spółka P-C była formalnym nabywcą paliwa w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia od niemieckich kontrahentów: D GmbH nr i W L nr.
  20. W związku z działalnością gospodarczą Spółki Petro-Com, a także jej związków i współpracą ze
  21. spółką International Leader LLC, Martel Trade LLC, Pride Sp. z o. o., Fooks Sp. z o. o., Luxona
  22. Sp. z o. o. został przesłuchany Alfredo C., który w trakcie przesłuchania A. C. odmówił składania zeznań. Protokół udostępniony został przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach, a jego wyciąg
  23. włączono do akt sprawy postanowieniem z 5.12.2016 r. nr UKS2493/W1P1/42/174/14/39.
  24. Zasygnalizować należy, że Ferretto C. był udziałowcem i stanowił jednoosobowy zarząd
  25. Spółki P-P., zgodnie z wpisem dokonanym 5.05.2014 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym
  26. W dniu 10.07.2014 r. dokonano wpisu którym wykreślono Ferretto C. jako udziałowca i
  27. wpisano Martel Trade LLC.
    1. Ustalenia dotyczące fakturowych odbiorców paliwa od P.-C. Sp. z o.o.
  28. Spółka P.-C. sprzedaż paliw udokumentowała fakturami wystawionymi na rzecz:
    1. 1) P. Sp. z o.o.
    2. 2) F. Sp. z o.o.
  29. Ad. 1. P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. ul. NIP: 0000000000.
  30. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Katowicach przeprowadził postępowania kontrolne wobec Spółki P. w zakresie podatku od towarów i usług za okres obejmujący III kwartał 2014 r. W związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości, skutkujących m.in. określeniem na podstawie art.108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług kwoty podatku VAT do wpłaty wykazanego w wystawionych fakturach VAT, postępowania zakończono wydaniem decyzji:
    1. – z 9.12.2015 r. nr UKS2492/W3P1/42/102/14/47 za okres od listopada do grudnia 2013r., od stycznia do lutego 2014 r. oraz od czerwca do sierpnia 2014 r.
    2. – z 22.07.2016 r. nr UKS24W3P1.421.21.2015.44 za okres marzec-maj 2014 r.,wrzesień-grudzień 2014 r. i styczeń-marzec 2015 r.
  31. Postanowieniem z 21.06.2021 r. nr 338000-CKK1-1.4103.36.2020.KAAG.124 ww. decyzje włączono do akt sprawy. Postanowieniem z 20.01.2017 r. nr UKS2493/W1P1/42/174/14/50 włączono do akt sprawy skany faktur dokumentujących dostawy Spółki P-C dla Spółki P.
  32. Postanowieniem z 19.10.2021 r. nr 338000-CKK1-1.4103.36.2020.KAAG.178 włączono do akt sprawy skany faktur wraz z dokumentami magazynowymi WZ dokumentujące dostawy Spółki
  33. P. dla Spółki D. O. P.
  34. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzjach wydanych dla Spółki P., figurująca jako dostawca paliwa na wystawianych fakturach Spółka P-C nie dysponowała towarem ani warunkami technicznymi do dokonania dostawy, dokonywała jedynie fakturowego obrotu towarem. Jej działalność była pozorna i w jej wyniku nie doszło do czynności objętych zakresem opodatkowania, określonych w art.5 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Udowodniono, że faktury VAT wystawione m.in. przez Spółkę P-C były fikcyjne z uwagi na fakt, że żadne dostawy towaru z tego podmiotu nie miały miejsca. W zakresie faktur wystawionych przez Spółkę P. na rzecz Spółki D O P, w wydanych decyzjach zastosowano art. 108 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług.
  35. Dokonane w toku postępowań prowadzonych w Spółce P. ustalenia, wskazują, że Spółka nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej, nie dysponowała towarem jak właściciel, nie dostarczała żadnych towarów, ani nie świadczyła usług, w związku z czym nie mogła przenieść na nabywcę prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, gdyż nie wykonując działalności gospodarczej, sama nie posiadała takiego prawa.
  36. Ad. 2. F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. ul. NIP: 0000000000
  37. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Katowicach przeprowadził postępowania kontrolne wobec Spółki F. w zakresie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2014r. do marca 2015r. W związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości, skutkujących m.in. określeniem na podstawie art.108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług kwoty podatku VAT do wpłaty wykazanego w wystawionych fakturach VAT, postępowania zakończono wydaniem decyzji:
    1. – z 17.11.2015 r. nr UKS2492/W3P1/42/103/14/80 za okres od kwietnia do sierpnia 2014 r.
    2. – z 26.04.2016 r. nr UKS2492W3P1.421.19.2015.85 za okres od września 2014 r. do marca 2015 r.
  38. Postanowieniem z 19.10.2021 r. nr 338000-CKK1-1.4103.36.2020.KAAG.178 włączono do akt sprawy ww. decyzje. Postanowieniem z 20.01.2017 r. nr UKS2493/W1P1/42/174/14/50 włączono do akt sprawy skany faktur dokumentujących dostawy Spółki P-C dla Spółki F. Postanowieniem z 19.10.2021 r. nr 338000-CKK1-1.4103.36.2020.KAAG.178 włączono do akt skany faktur wraz dokumentami magazynowymi WZ dokumentujące dostawy Spółki F. dla Spółki D O. P.
  39. Zgodnie z ustaleniami przeprowadzonego postępowania kontrolnego wobec Spółki F. zakończonego wydaniem decyzji, figurująca jako dostawca paliwa na wystawianych fakturach Spółka P-C nie dysponowała towarem ani warunkami technicznymi do dokonania dostawy. Jej działalność była pozorna i w jej wyniku nie doszło do czynności objętych zakresem opodatkowania, określonych w art.5 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Udowodniono, że faktury VAT wystawione przez Spółkę P-C były fikcyjne z uwagi na fakt, że żadne dostawy towaru z tego podmiotu nie miały miejsca. Uznano, że Spółka F nie występowała w charakterze podatnika i nie wykonywała czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z tym nie przysługiwało jej prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Wysokość podatku od towarów i usług do zapłaty, określono na podstawie wystawionych przez Spółkę F. faktur
  40. przy zastosowaniu art. 108 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług.
  41. Okoliczności działalności Spółek P. i F. są tożsame, a Spółki wykazują zbieżne cechy aktywności.
  42. Analiza faktur wykazała, że paliwo /olej napędowy i benzyna/ będące przedmiotem nabycia stawało się bezpośrednio przedmiotem dostaw. Faktury VAT mające dokumentować dostawy wystawiane były w tym samym dniu /lub jeden dzień później/ po wystawieniu faktury mającej dokumentować nabycie. Cena towaru obejmowała podatek VAT i podatek akcyzowy oraz koszty transportu. Rozładunek towarów odbywał się u odbiorców Spółek P. i F., którym poza kilkoma przypadkami była D. O. P. Sp. z o.o. Spółki P. i F. nie ponosiły kosztów transportu, nie posiadały żadnych środków trwałych, jedynym wyposażeniem były urządzenia biurowe – komputer, drukarka, wyposażenie biura i materiały biurowe, nie zatrudniały pracowników, siedziby mieściły się w jednopokojowym biurze, a więc nie posiadały zaplecza umożliwiającego magazynowanie towarów, przeładunek, bądź weryfikację towarów. Stosowano minimalną marżę przy sprzedaży towarów. W ramach postępowań ustalono, że zapłata za towar zarówno dla dostawców, jak i otrzymywana od odbiorców, dokonywana była w bardzo szybkim tempie, najczęściej w tym samym dniu, w którym wystawiono fakturę. Ustalono, że fakturowi dostawcy Spółek P. i F. szybko notują wysokie wielomilionowe obroty. W przypadku dostawców ustanowiony został Pełnomocnik do wystawiania faktur – Pani Dagmara W. Jednak umowa, w związku z którą ustanowiono tego Pełnomocnika została
  43. zawarta pomiędzy Spółką INTERNATIONAL LEADER LLC, a Spółką Luxona. Spółki P-C i
  44. D. nazwane są w niej Spółkami zależnymi „kontrahenta zleceniodawcy” (zleceniodawca
  45. tzn. INTERNATINAL LEADER LLC). Spółki zależne składały oświadczenie o wyrażeniu zgody
  46. na warunki umowy zawarte pomiędzy MARTEL TRADE LLC, a INTERNATINAL LEADER LLC.
  47. Wobec Spółek P-C i D. przeprowadzono postępowania kontrolne, w toku których podmioty te nie przedłożyły żadnej dokumentacji, nie było kontaktu z zarządem spółek. Podmioty te zostały wykreślone z rejestrów podatników VAT. Podmioty te pełniły role tzw. „znikających podatników” i nie prowadziły rzeczywistej działalności gospodarczej, a faktury na których występują jako dostawcy towarów, nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Wobec powyższego nie mogły one organizować transportu towarów. Zostały wprowadzone do łańcucha dostaw w celu wygenerowania podatku od towarów i usług, który dla podmiotu prowadzącego rzeczywistą działalność gospodarczą był podatkiem naliczonym. Spółki P. i F. w opisanym procederze oszustwa podatkowego pełniły rolę „bufora”, stwarzając pozory rzeczywistego funkcjonowania, zmierzającego do ukrycia funkcji i wykrycia w łańcuchu dostaw podmiotów „znikających podatników”. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów formalnie dokonywane było przez tzw. „znikających podatników” przy wykorzystaniu podmiotu O T posiadającego status zarejestrowanego odbiorcy, prowadzącego rozliczenia w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej. Transport paliwa odbywał się bezpośrednio z miejsc załadunku do miejsc ostatecznego rozładunku, tj. miejsc prowadzenia działalności Spółki D O P.
  48. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Katowicach przeprowadził wobec Spółki D O P Sp. z o.o. NIP postępowania kontrolne w zakresie podatku od towarów i usług za okres obejmujący III kwartał 2014 r. zakończone wydaniem decyzji;
    1. – nr 338000-CKK3-7.4103.27.1.2018.KOAR.110 z 26.03.2019 r. za okres od sierpnia do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do sierpnia 2014 r.
    2. – nr 338000-CKK3-6.4103.31.1.2018.157 z 18.04.2018 r. za okres od września do grudnia 2014 r. oraz od stycznia do marca 2015 r.
  49. Postanowieniem z 18.01.2021 r. nr 338000-CKK1-1.4103.36.2020.KAAG.84 włączono do akt
  50. sprawy decyzje wydane dla D O P Sp. z o.o.
  51. Ustalono również, że Spółka D O P w III kw. 2014 r. nabywała olej napędowy i benzynę, co zostało udokumentowane między innymi fakturami, na których jako sprzedawcy wskazane są podmioty F. Sp. z o.o. i P. Sp. z o.o. Towar był przywożony do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej Spółki D O P lub do miejsc wskazanych przez Mariana W. Transport towarów wykonywany był przez firmę W. i D. Żaden z podmiotów występujących na fakturowej ścieżce towarów nie przedłożył dokumentów świadczących o ponoszeniu kosztów transportu. Ustalono, że podmiotem formalnie
  52. występującym jako zleceniodawca transportu miała być firma S. C. S.R.O.
  53. Ustalenia poczynione w toku postępowań kontrolnych wobec D O P wskazują, że prawo do dysponowania towarem jak właściciel zostało przeniesione w kraju rozpoczęcia transportu towarów (Niemcy) na Spółkę D O P, ponieważ żaden inny podmiot występujący na fakturowej ścieżce towarów nie wiedział i nie wydawał dyspozycji dotyczących ostatecznego rozładunku towarów. Nie robiły tego spółki „bufory”, i nie mogły tego robić z racji pełnionej funkcji spółki „znikający podatnicy”. Ustalenia jednoznacznie wskazują, że żaden inny podmiot nie mógł wskazywać jego miejsca przeznaczenia i nie mógł przejąć prawa do rozporządzania towarem.
  54. Logiczna i kompleksowa analiza zebranych materiałów wskazuje, że tylko Spółka D O P decydowała o celu transportu, wskazywała miejsca zrzutu paliwa i była ostatecznym i rzeczywistym odbiorcą towaru.
    1. IV Materiał dowodowy na którym oparto ustalenia:
  55. 1) Zeznania i wyjaśnienia osób związanych z działalnością spółki Luxona – z których nie wynikały, przedstawione ustalenia przez organ prowadzący postępowanie kontrolne.
  56. 2) Deklaracje podatkowe, które zostały wydane przez Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach wobec spółek P-C (znikający podmiot), P (bufor), F (bufor) i D O P. (rzeczywisty odbiorca)
  57. 3) Informacje otrzymane z Prokuratury Regionalnej w Katowicach odnośnie działalności spółek, które nie mają związku z działalnością spółki Luxona
  58. 4) Protokoły zeznań podejrzanego w sprawie prowadzonej, przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach, który również nie miał nic wspólnego z działalnością spółki.
    1. V Podsumowanie
  59. Stanowisko organu znalazło potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Sygn. akt I/GI1498/19, który oceniając materiał dowodowy stwierdził, że związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego miało następować świadczenie wzajemne — był fikcyjny, pozorowany, czyli faktycznie nie istniał. W ocenie Sądu Spółka Luxona nie mogła również wykonać usług dla podmiotu P.-C., ponieważ Spółka ta nie prowadziła działalności gospodarczej, lecz była „znikającym podatnikiem”, którego zadaniem było wprowadzenie do obrotu gospodarczego nierzetelnych faktur.
  60. Fakty i okoliczności stwierdzone w toku postępowania jednoznacznie wskazują, że Spółka Luxona była świadoma, że bierze udział w nielegalnym procederze, polegającym na oszustwie podatkowym. Przy jej czynnym udziale stworzona została umowa o współpracy z nieistniejącym podmiotem, by realizować rzekome zobowiązania wynikające z fikcyjnej umowy. Czynności były wykonywane, lecz nie przyświecał im cel gospodarczy, ale zorganizowany proceder, który umożliwił wprowadzenia na rynek krajowy paliw poprzez „znikającego podatnika” niewywiązującego się z obowiązków podatkowych. Spółka Luxona z pełną świadomością uczestniczyła w tworzeniu fikcyjnego łańcucha dostaw paliw, i nie mogła nie wiedzieć, że obsługiwane podmioty to fikcja gospodarcza. Zarówno Zleceniodawca, jak również wskazani przez niego Klienci nie posiadali rzeczywistych przedstawicieli.
  61. Na świadomy udział Spółki Luxona zarządzanej przez Panią Dagmarę W. w procederze wprowadzania paliw na rynek krajowy poprzez podmioty „słupy” wskazują zeznania Pana Józefa F., które wprost opisują na czym polegała „działalność” w zakresie obrotu paliwem. Opis powstania i funkcjonowania Spółki O. M. świadczy o tworzeniu mechanizmu oszustwa w handlu paliwem. Pan Józef F. wprost wyjaśnił, że w Spółce O. M. pełnił rolę „figuranta”, ponieważ jego aktywność ograniczała się wyłącznie do podpisywania faktur.
  62. Co prawda umowa o współpracy nie określała obsługi Spółki O. M., jednak należy zaakcentować, że w tworzeniu oszustwa z udziałem tej Spółki aktywnie i decyzyjnie uczestniczyli Pan Krzysztof W. i Pani Dagmara W. – bezpośrednio związani ze Spółką Luxona.
  63. Z okoliczności sprawy wynika, że transakcje udokumentowane fakturami gdzie określono przedmiot sprzedaży jako prowizja za lipiec 2014 r. dot. faktury nr 1/08/2014 i odpowiednio za sierpień dot. faktury nr 1/09/2014 nie miały żadnego realnego zamiaru gospodarczego. Ich celem było wyłącznie wprowadzenie na rynek krajowy paliw, poprzez „znikający podmiot”, którym w lipcu i sierpniu 2014 r. była Spółka P-C.
  64. Działanie poprzez ten podmiot zmierzało do zniwelowania należnych kwot podatku, fikcyjnym podatkiem naliczonym. Dlatego też Spółka P-C formalnie prowadzona była przez osobę zagraniczną, z którą nie było kontaktu. W prawidłowych warunkach podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów winny były wykazać z tego tytułu podatek należny i naliczony – co dla rozliczenia jest neutralne. Natomiast sprzedaż krajowa powinna była generować wysokie kwoty podatku od towarów i usług podlegające wpłacie do Skarbu Państwa. Podmioty „bufory” występują w takich łańcuchach w celu ukrycia „działalności znikających podatników”.
  65. Spółka D O P to podmiot, który był faktycznym odbiorcą paliwa. Spośród podmiotów występujących w łańcuchu dostaw, jest jedynym podmiotem posiadającym zaplecze techniczne, doświadczenia na rynku i najwyższy kapitał.
  66. Reasumując, fakty i okoliczności stwierdzone w toku postępowania jednoznacznie wskazują, że Spółka Luxona brała udział w nielegalnym procederze, polegającym na wystawianiu w imieniu podmiotu nie prowadzącego działalności gospodarczej faktur nie odzwierciedlających stanu rzeczywistego. Podstawą do wykonywania tych czynności miał być kontrakt nazwany umową o współpracy zawartą z International Leader LLC, będącą udziałowcem Spółki Luxona. Dlatego też należy uznać, że transakcje dokumentujące świadczenie usług na rzecz International Leader LLC pozostają poza systemem podatku od towarów i usług, bowiem „popełnienie oszustwa podatkowego” nie może być uznane za faktyczny przedmiot działalności gospodarczej.

PRZEPISY OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA

  1. Organ prowadzący postępowanie kontrolne swoje ustalenia oparł o powyższe materiały dowodowe, co już budzi wątpliwości czy organ miał prawo korzystać z materiałów dowodowych, które nie mają związku z wyjaśnieniem stanu faktycznego wynikającego z zakresu kontroli. Jednak to nie wszystko organ oparł się również o krajowe przepisy prawa w tym, ustawę o podatku od towarów i usług, biorąc jednak pod uwagę, że sprawa dotyczy wewnątrzwspólnotowego nabywania paliwa od podmiotu z siedzibą w innym kraju Unii Europejskiej niż Polska, organ kontrolny był zobowiązany do weryfikacji, przepisów krajowych z Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
  2. O czym mówi Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Link.
    1. art. 91 ust. 2 Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. Ust. 3 Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
    2. art. 91 ust. 3 Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.
  3. Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Link
    1. art. 412 który nakłada obowiązek ujednolicenia przepisów krajowych z przepisami tej Dyrektywy.
  4. Stosownie do art. 2 Aktu o warunkach przystąpienia, stanowiącego część Traktatu Ateńskiego z dnia 16 kwietnia 2003 r. o przystąpieniu do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, od dnia przystąpienia do Unii Rzeczpospolita Polska związana jest postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot i Europejski Bank Centralny, co oznacza, że normy prawa wspólnotowego od dnia 1 maja 2004 r. stały się automatycznie częścią porządku prawnego obowiązującego w Polsce, bez konieczności ich inkorporacji.
  5. Przepisy prawa krajowego winny być interpretowane w zgodzie z treścią i celami dyrektyw prawa wspólnotowego. Obowiązek prowspólnotowej wykładni przepisów ustawy o VAT nie dotyczy tylko sądów administracyjnych, ale także organów administracji państwowej, a więc i podatkowej.
  6. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. I SA/Ol 486/07 potwierdzono jednoznacznie, że europejskie prawo pierwotne (traktatowe), charakteryzuje się pierwszeństwem (nadrzędnością) oraz bezpośrednim skutkiem norm (bezpośrednią skutecznością). Cechy te uznawane są powszechnie za zasady systemowe całego wspólnotowego porządku prawnego.
  7. Prawdopodobnie organ prowadzący postępowanie kontrolne wysnułby inne ustalenia, a na pewno, miałyby one poparcie w przepisach prawach, albowiem z przepisów prawa zawartych w Dyrektywie wynika logiczne określenie zasad i warunków stosowania opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabywaniu towarów (WNT). Natomiast organ opierając się na prawie krajowym stwierdził bezpodstawnie, że spółki pośredniczące w wewnątrzwspólnotowym nabywaniu towaru, nie prowadziły rzeczywistej działalności, ponieważ nie dysponowały towarem jak właściciel, o czym miał świadczyć fakt, iż towar był dostarczany wprost od dostawcy do końcowego nabywcy.
    1. art. 14 ust. 2 lit. c) Dyrektywy „Poza czynnością, o której mowa w ust. 1, za dostawę towarów uznaje się następujące czynności: przekazanie towaru na podstawie umowy, zgodnie z którą prowizja płacona jest od zakupu, lub sprzedaży, ust. 1 „Dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel.”
    2. art. 20 mówi: „Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów” oznacza nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel rzeczowym majątkiem ruchomym wysyłanym lub transportowanym do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, do miejsca przeznaczenia w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.
    3. art. 40, który mówi: Za miejsce wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów uznaje się miejsce zakończenia wysyłki lub transportu tych towarów do nabywcy.
    4. art. 63 Dyrektywy Rady Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług oraz
    5. art. 93 lit. b Do transakcji podlegających opodatkowaniu stosuje się stawkę, która obowiązuje w momencie zaistnienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego. W następujących przypadkach stosuje się jednak stawkę obowiązującą w chwili, gdy VAT staje się wymagalny: w przypadkach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
    6. art. 138 ust. 1 Państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

 W OCENIE SPÓŁKI LUXONA

  1. Przepisy unijnej Dyrektywy wskazałem w celu wykazania, że ustalenia i stwierdzenia zawarte w części uzasadnienia wyniku kontroli, są niezgodne z przepisami prawa a jedynie oparte zostały o materiał dowodowy, który bezprawnie organ załączył do postępowania. W szczególności mam tu na myśli ustalenia dotyczące P-C sp. z o.o., gdzie organ w oparciu o przepisy krajowe, twierdząc, że spółka nie dysponowała towarem ani warunkami technicznymi do dokonania dostawy, więc działalność tej spółki była fikcyjna, ponieważ wystawianiem faktur i zarządzaniem finansami zajmowała się spółka Luxona, dlatego też organ nazwał tą spółkę „znikającym podmiotem”. Natomiast zgodnie z Dyrektywą art. 20 w zw. z art. 14 ust. 2 lit. c w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru, na podstawie umowy mogą uczestniczyć spółki pośredniczące, a transport towaru może odbywać się bezpośrednio od dostawcy do końcowego odbiorcy, wówczas VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towaru art. 63 w zw. z art. 93 lit. b, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru stosuje się stawkę obowiązującą w chwili, gdy VAT staje się wymagalny i w zw. z art. 138 ust. 1 Państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika.
  2. Dodatkowo stwierdził, że zawarta umowa o świadczenie usług na rzecz International Leader LLC, była fikcyjna, tym samym organ podważył istnienie outsourcingu. Dowodem na fikcyjność umowy miałoby być zeznanie rzekomego Dyrektora zarządzającego tą spółką, czy jednak nie byłoby konieczne zweryfikować podpis na umowie? Albo chociaż przesłuchać moją osobę jako świadka, ponieważ uczestniczyłem w spotkaniu podczas, którego podpisano umowę. Poniżej wyjaśnię co daje outsourcing międzynarodowy.
  3. Outsourcing międzynarodowy może pomóc firmom czerpać korzyści z różnic w kosztach pracy i produkcji między krajami. Rozproszenie cen w innym kraju może zachęcić przedsiębiorstwo do przeniesienia części lub całości swojej działalności do tańszego kraju w celu zwiększenia rentowności i utrzymania konkurencyjności w branży. Wiele dużych korporacji wyeliminowało całe swoje wewnętrzne centra obsługi klienta, zlecając tę funkcję zewnętrznym firmom zlokalizowanym w tańszych lokalizacjach.
  4. Takie same ustalenia w oparciu o stwierdzenie, że spółka nie nabyła prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, organ wskazał w wyniku kontroli wobec spółki P. i F. Analiza faktur wykazała, że paliwo /olej napędowy i benzyna/ będące przedmiotem nabycia stawało się bezpośrednio przedmiotem dostaw. Faktury VAT mające dokumentować dostawy wystawiane były w tym samym dniu /lub jeden dzień później/ po wystawieniu faktury mającej dokumentować nabycie. Cena towaru obejmowała podatek VAT i podatek akcyzowy oraz koszty transportu. Rozładunek towarów odbywał się u odbiorców Spółek P. i F. Spółki P. i F. nie ponosiły kosztów transportu, nie posiadały żadnych środków trwałych, jedynym wyposażeniem były urządzenia biurowe – komputer, drukarka, wyposażenie biura i materiały biurowe, nie zatrudniały pracowników, siedziby mieściły się w jednopokojowym biurze, a więc nie posiadały zaplecza umożliwiającego magazynowanie towarów, przeładunek, bądź weryfikację towarów. Stosowano minimalną marżę przy sprzedaży towarów. W ramach postępowań ustalono, że zapłata za towar zarówno dla dostawców, jak i otrzymywana od odbiorców, dokonywana była w bardzo szybkim tempie, najczęściej w tym samym dniu, w którym wystawiono fakturę. Ustalono, że fakturowi dostawcy Spółek P. i F. szybko notują wysokie wielomilionowe obroty.
  5. Czy takie ustalenia oznaczają, że jak to organ nazwał spółki te były „buforem”? Oczywiście, że nie, natomiast całkiem inny jest problem, a mianowicie niezgodnie z przepisami prawa Dyrektywy, zobowiązano te podmioty do generowania podatku VAT od wewnątrzwspólnotowego nabycia, gdzie VAT stawał się wymagalny w momencie dostarczenia towaru, a więc od ich odbiorcy czyli spółki D O P. Tym samym doszło do sytuacji, że spółka D O P została zobowiązana do zapłaty podatku VAT, przy zakupie towaru co też czyniła jak wynika z kwot płaconych za zakupiony towar. Gdyby prawo zostało ujednolicone, to zgodnie z Dyrektywą, spółka D O P została by zobowiązana do zapłaty podatku VAT, dopiero po jego sprzedaży, bezpośrednio do Skarbu Państwa.
    1. Pytanie, czy z powodu braku ujednolicenia przepisów prawa przez ustawodawców, jak również ustanowienie błędnego prawa krajowego, które generuje w sposób nielogiczny podatek VAT i jednocześnie wydłuża drogę odprowadzenia tego podatku do Skarbu Państwa oraz nielogicznie rozszerza odpowiedzialność podmiotów w łańcuchu dostaw, mają ponosić wszystkie podmioty uczestniczące w takim łańcuchu, nawet jeżeli odprowadziły podatek VAT, zgodnie z przepisami prawa krajowego?
    2. A co w sytuacji, gdy wewnątrzwspólnotowy nabywca towaru dokona wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru do innego kraju UE, załóżmy na podstawie tego przypadku, że spółka D O P, dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy do Republiki Czech na stawce 0%. Gdzie wcześniej towar nabyła od spółek P. i F. i musiała tak samo zapłacić za towar plus 23 % podatku VAT. Spółki P. i F. zapłaciły również 23 % podatku przy zakupie od spółki P-C. Ta z kolei odprowadziła ten podatek do Skarbu Państwa, tylko co z tego skoro spółka D O P, występuje do Skarbu Państwa o zwrot VAT, czy skarb państwa zyskał w tej sytuacji? Nie, ale i też nie stracił. Jednak co by było, gdyby spółka P-C nie odprowadziła tego podatku do Skarbu Państwa? Skarb Państwa poniósł by stratę. Przedstawię dwa schematy na grafice jak to wygląda.
  1. Powyższa grafika obrazuje stosowanie, przy WNT stawek podatku VAT i tak;
  2. Schemat 2.2 zielone strzałki dotyczą przepisów zawartych w Dyrektywie unijnej, natomiast strzałki pomarańczowe oznaczają stosowanie Polskiej ustawy VAT. Co jest istotne, dla Skarbu Państwa, stosując;
    1. Dyrektywę – wpływ podatku od towaru, następuje bezpośrednio od firmy WNT, plus podatek od prowizji pośrednika, co oznacza, że jest bezpieczniej, ponieważ podatek nie przechodzi z firmy na firmę aż do pierwszej w łańcuchu, co zmniejsza ryzyko, że któraś z firm nie odprowadzi podatku VAT, dodatkowo kwota wpływu jest wyższa do Skarbu Państwa, niż w przypadku drugim oraz kwota ta wzrasta z każdą kolejną firmą pośredniczącą w łańcuchu.
    2. Ustawę VAT – wpływ podatku od towaru, następuje po sprzedaży przez pośrednika towaru do firmy końcowej WNT, który odprowadza VAT od towaru pośrednio do pośrednika (bufora), a ten dopiero do Skarbu Państwa, kwota wpływu jest niższa, nadto zwiększa się ryzyko, że któraś z dwóch firm może nie zapłacić podatku, a jeszcze większe ryzyko występuje gdy jest jeszcze drugi pośrednik (znikający podatnik)
  3. Schemat 2.1, przedstawia WNT według Dyrektywy i obrazuje jak rozkłada się podatek
  4. Wynik kontroli i zawarte w nim ustalenia organu prowadzącego postępowanie kontrolne, zaprzeczają ustaleniom zawartym w decyzji wydanej przez ten organ w dniu 03 kwietnia 2017 r., w której naliczono zobowiązanie podatkowe, natomiast w tym przypadku nie stwierdzono nieprawidłowości w złożonej deklaracji VAT-7K za III kwartał 2014 roku, tym samym uznając, że spółka prawidłowo wykazała w deklaracji kwotę podatku do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy. Za tym, można przyjąć, że wynik kontroli jest korzystny dla spółki Luxona. Jednak w takim przypadku, na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej, organ powinien wydać decyzję umarzającą postępowanie kontrolne.
  5. Jednak analizując dalszą część tego dokumentu, można zauważyć, że organ prowadzący postępowanie kontrolne oraz autor sporządzający wynik kontroli, ustalając stan faktyczny, posługując się materiałem dowodowym na którym oparł ustalenia, przekroczył nie tylko zakres objęty postępowaniem kontrolnym, ale również przekroczył swoje kompetencje i uprawnienia.
  6. Na co warto zwrócić uwagę, to w szczególności, na różnicę wynikającą z ustaleń kontroli i ustaleń stanu faktycznego, które to ustalenia wprost sobie zaprzeczają. Można wnioskować, że celowo sporządzono w ten sposób ten dokument, gdzie z jednej strony wskazuje się ustalenia korzystne dla spółki, natomiast dalej wskazuje się ustalenia niekorzystne dla właścicielki spółki oraz jednego z pracowników spółki tj. mojej osoby.
  7. Najbardziej istotną rzeczą, jaką można wywnioskować z wyniku kontroli, jest zapewne błędnie zastosowane prawo, organ opierał się o przepisy prawa krajowego, które notabene powinny być ujednolicone z przepisami prawa unijnego. Jednocześnie należy zaznaczyć, że nie zostały ujednolicone, co nie zmienia faktu, że organ podatkowy powinien w takim przypadku stosować prawo nadrzędne, czyli unijne, ale tego nie zrobił jak wynika z opisu materiałów dowodowych w postaci wydanych decyzji w stosunku do innych podmiotów, prawdopodobnie gdyby się oparł na przepisach prawa unijnego, to ustalenia i stwierdzenia wyglądałyby całkiem inaczej. Teoretycznie można byłoby zadać pytanie, czy świadomie nie oparł się o prawo unijne, jednak zadanie pytania, to jak podanie ręki do tonącemu. Gdyż wiadomo, że wynik kontroli, ma służyć za spreparowany materiał dowodowy w prowadzonym przez Prokuraturę Regionalną w Katowicach postępowaniu sygn. akt RP I Ds. 2.2016.
  8. Faktycznie wydany wynik kontroli, jest prawnie wadliwy, nie tylko z powodu niezastosowania przepisów unijnych, ale też z innych przyczyn tj. nie rozpoznanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej tego organu, która była podstawą do kontynuowania postępowania kontrolnego i zgodnie z przepisami ustawy – Ordynacja podatkowa organ ten powinien zawiesić postępowanie po otrzymaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Kolejnym powodem wadliwości wyniku kontroli jest wszczęte, przez Prokuraturę Okręgową w Gliwicach śledztwo, przeciwko Naczelnikowi Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach oraz Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w tym przypadku prokurator powinien zawiadomić Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, który powinien wyznaczyć inny organ do prowadzenia postępowania kontrolnego.

PODJĘTE DZIAŁANIA PRZEZ SPÓŁKĘ

  1. W związku z takim wynikiem kontroli, spółka podjęła następujące kroki;
    1. – złożona została skarga na przewlekłość postępowania kontrolnego prowadzonego, przez Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
    2. – wynik kontroli został również przekazany do Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, która prowadzi śledztwo w celu załączenia jako materiał dowodowy wraz z nowym zawiadomieniem o możliwości popełnienia kolejnego przestępstwa wobec Dagmary W. i Krzysztofa W., z art. 212 & 1 kk, polegającego na zniesławieniu tych osób tym stwierdzeniem „Co prawda umowa o współpracy nie określała obsługi Spółki O. M., jednak należy zaakcentować, że w tworzeniu oszustwa z udziałem tej Spółki aktywnie i decyzyjnie uczestniczyli Pan Krzysztof W. i Pani Dagmara W. – bezpośrednio związani ze Spółką Luxona.”
    3. – kolejnym krokiem będzie dotarcie do firm, które zostały wymienione w tym wyniku kontroli, gdzie prawdopodobnie bezprawnie zostały ujawnione dane, które nie były objęte zakresem prowadzonego postępowania kontrolnego. A także prawdopodobnie wydane decyzje wobec tych spółek również zostały oparte na prawie krajowym, co spowodowało takie a nie inne naliczenia. Dlatego, też będę namawiał, by osoby zarządzające tymi spółkami zgłosiły się do Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, która prowadzi śledztwo, jako poszkodowane w skutek działania organów prowadzących wobec nich postępowania kontrolne i wydające decyzję.
  2. Jak dalej sprawa się potoczy można śledzić w wcześniejszych artykułach, które staram się na bieżąco aktualizować.

Zawiadomienie Prokuratury

Jednak to nie koniec absurdu urzędników skarbowych w walce przeciw przedsiębiorcy. Sprawa trafia do Prokuratury oraz Rzecznika M i Ś P

Organy skarbowe ponad prawem

Trudno jest stwierdzić, czy stawianie się przez ten organ administracyjny ponad prawem nie respektując wyroku Sądu, jest zjawiskiem incydentalnym, czy też powszechnie stosowaną praktyką. Widząc natomiast zachowanie podległego organu, należy zrozumieć, że są to świadome działania organów skarbowych

Tyko merytoryczne komentarze

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: